Milieutoxicologen van de Universiteit Gent berekenden dat mosselen uit de Noordzee minuscule stukjes plastiek, die steeds meer aanwezig zijn in zeewater, in hun weefsel vasthouden. Zo troffen ze gemiddeld één stukje plastiek aan per gram mosselvlees. Per portie mosselen krijg je zo 300 stukjes plastiek binnen. Tot nu toe kan niets worden gezegd over mogelijke gevolgen voor de mens bij consumptie.

Microplastiek in zee is een recent erkend probleem. Het ontstaat als grotere brokken plastiek afval in zee onder invloed van zout, golfslag en UV-straling in kleinere brokjes uiteenvallen. Maar steeds meer wordt microplastiek ook in cosmeticaproducten gebruikt (scrubs, tandpasta) en ze komen vrij bij het wassen van synthetische kleding. Uiteindelijk komen die deeltjes via de rioleringen en het oppervlaktewater allemaal in zee terecht.
Dat mosselen die de plastieken micro- en nanopartikels binnenkrijgen er blijkbaar zelf wél onder lijden, konden de blootstellingproeven van het Nederlandse onderzoeksinstituut IMARES aantonen: mosselen gaan er minder door eten en groeien zodoende trager. Ook werd duidelijk dat het effect op de mosselen afhankelijk is in welke mate de kleine plastiekpartikels aan elkaar vast gaan klitten in grotere deeltjes. In gelijkaardig onderzoek met zeepieren werd aangetoond dat toxische stoffen, die zich aan het plastiek binden, opgenomen worden in het weefsel van de wormen.

Link: http://www.ugent.be/nl/actueel/nieuws/mossel-plastic-microplastic.htm