Engels slijkgras - Bewerkingsoverzicht

Daphnisd op 28 mrt 2012 om 12:36

2012-03-28T12:36:47Z

Daphnisd: /* Effecten of potentiële effecten en maatregelen */

2012-03-28T12:32:30Z

‎Effecten of potentiële effecten en maatregelen

Daphnisd: /* Effecten of potentiële effecten en maatregelen */

2012-03-28T12:31:24Z

‎Effecten of potentiële effecten en maatregelen

Daphnisd: /* Effecten of potentiële effecten en maatregelen */

2012-03-28T12:30:48Z

‎Effecten of potentiële effecten en maatregelen

Daphnisd: /* Eerste waarneming in België */

2012-03-27T13:06:38Z

‎Eerste waarneming in België

Daphnisd op 26 jan 2012 om 09:39

2012-01-26T09:39:24Z

Daphnisd: /* Effecten of potentiële effecten en maatregelen */

2012-01-20T15:50:22Z

‎Effecten of potentiële effecten en maatregelen

Daphnisd: /* Hoe verwijzen naar deze pagina? */

2011-12-15T09:59:58Z

‎Hoe verwijzen naar deze pagina?

Daphnisd: /* Factoren die de verspreiding beïnvloeden */

2011-12-02T13:23:12Z

‎Factoren die de verspreiding beïnvloeden

Daphnisd: /* Factoren die de verspreiding beïnvloeden */

2011-12-02T13:19:12Z

‎Factoren die de verspreiding beïnvloeden

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 __NOTITLE__
 {{Kader4|Naam=Engels slijkgras
 |Foto=

@@ Regel 102: / Regel 102: @@
 Vóór de Tweede Wereldoorlog werden de planten besproeid met kopersulfaat teneinde ze te vernietigen. Later werden pogingen ondernomen om de soort onder controle te krijgen met de herbiciden Dalapon en Feneron, telkens in combinatie met het uitgraven van de zaailingen <ref name="3a"> </ref><ref name="14a">Doody, J.P. (1984). ''Spartina anglica'' in Great Britain: a report of a meeting held at Liverpool University on 10th November 1982. Focus on Nature Conservation, 5. Nature Conservancy Council: Huntingdon. ISBN 0-86139-279-5. 72 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=120937 details]</ref>. Het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen - waaronder Dalapon - werd ondertussen verboden, omwille van milieuredenen. Een andere efficiënte mechanische bestrijdingstechniek is het verstikken van de planten door ze met plastic te bedekken. Deze techniek is echter vrij duur, niet erg efficiënt om op grote schaal te gebruiken en durft - omwille van invloed van de getijden - wel eens te mislukken <ref name="gisb">Global Invasive Species Database. Issg.org.  ''Spartina anglica'' (grass), [http://www.issg.org/database/species/ecology.asp?fr=1&si=76 online beschikbaar] geraadpleegd op 2/08/2011.</ref>.
 <p>
-Tijdens de periode 2000 en 2007 werd Engels slijkgras aan de Amerikaanse westkust (Washington State) biologisch bestreden door de introductie van de [[slijkgrascicade]] ''Prokelisia marginata'' <ref> Grevstad, F.S.; Wecker, M.S.; Strong, D.R. (2010). Biological control of ''Spartina'', in: Ayres, D.R. et al. (Ed.) (2010). Proceedings of the Third International Conference on Invasive Spartina, November 8-10, 2004, San Fransisco, California, USA. pp. 267-272. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=214084 details]</ref>. Dit insect, dat zich exclusief voedt met het voedingsrijke sap (floëem) van slijkgrassoorten, wordt sinds 2011 eveneens langs de Belgische kust aangetroffen <ref>De Blauwe, H. (2011). De slijkgrascicade ''Prokelisia marginata'' (Hemiptera: Delphacidae), een exoot gebonden aan Engels slijkgras ''Spartina townsendii'', verovert nu ook de Belgische kust De Strandvlo 31(3-4): 80-88. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=211692 details]</ref>.
+Tussen het jaar 2000 en 2007 werd het Engels slijkgras langs de Amerikaanse westkust (Washington State) biologisch bestreden door de introductie van de [[slijkgrascicade]] ''Prokelisia marginata'' <ref> Grevstad, F.S.; Wecker, M.S.; Strong, D.R. (2010). Biological control of ''Spartina'', in: Ayres, D.R. et al. (Ed.) (2010). Proceedings of the Third International Conference on Invasive Spartina, November 8-10, 2004, San Fransisco, California, USA. pp. 267-272. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=214084 details]</ref>. Dit insect, dat zich exclusief voedt met het voedingsrijke sap (floëem) van slijkgrassoorten, wordt sinds 2011 eveneens langs de Belgische kust aangetroffen <ref>De Blauwe, H. (2011). De slijkgrascicade ''Prokelisia marginata'' (Hemiptera: Delphacidae), een exoot gebonden aan Engels slijkgras ''Spartina townsendii'', verovert nu ook de Belgische kust De Strandvlo 31(3-4): 80-88. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=211692 details]</ref>.
 <P>
 <BR>

@@ Regel 101: / Regel 101: @@
 Een mooi voorbeeld van het invasieve karakter van Engels slijkgras is de kolonisatie in de baai van Arcachon, in het zuidwesten van Frankrijk. In 1985 werd de soort daar voor de eerste maal waargenomen. Het slijkgras bleek er zich zeer snel te verspreiden en tegen eind de jaren 1990 waren honderden hectaren van de slikken en schorren ingepalmd. Het ging zelfs zo ver dat er in 1997 een programma werd uitgewerkt om deze exoot uit te roeien, namelijk de injectie van snellijm in de bodem om zo de wortelstokken te vernielen <ref name="13a">ICES (2006). Working Group on Introductions and Transfers of Marine Organisms (WGITMO), 16–17 March 2006, Oostende, Belgium. ICES CM 2006/ACME: 05. 334 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=111237 details]</ref>.<P>
 Vóór de Tweede Wereldoorlog werden de planten besproeid met kopersulfaat teneinde ze te vernietigen. Later werden pogingen ondernomen om de soort onder controle te krijgen met de herbiciden Dalapon en Feneron, telkens in combinatie met het uitgraven van de zaailingen <ref name="3a"> </ref><ref name="14a">Doody, J.P. (1984). ''Spartina anglica'' in Great Britain: a report of a meeting held at Liverpool University on 10th November 1982. Focus on Nature Conservation, 5. Nature Conservancy Council: Huntingdon. ISBN 0-86139-279-5. 72 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=120937 details]</ref>. Het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen - waaronder Dalapon - werd ondertussen verboden, omwille van milieuredenen. Een andere efficiënte mechanische bestrijdingstechniek is het verstikken van de planten door ze met plastic te bedekken. Deze techniek is echter vrij duur, niet erg efficiënt om op grote schaal te gebruiken en durft - omwille van invloed van de getijden - wel eens te mislukken <ref name="gisb">Global Invasive Species Database. Issg.org.  ''Spartina anglica'' (grass), [http://www.issg.org/database/species/ecology.asp?fr=1&si=76 online beschikbaar] geraadpleegd op 2/08/2011.</ref>.
+<p>
 Tijdens de periode 2000 en 2007 werd Engels slijkgras aan de Amerikaanse westkust (Washington State) biologisch bestreden door de introductie van de [[slijkgrascicade]] ''Prokelisia marginata'' <ref> Grevstad, F.S.; Wecker, M.S.; Strong, D.R. (2010). Biological control of ''Spartina'', in: Ayres, D.R. et al. (Ed.) (2010). Proceedings of the Third International Conference on Invasive Spartina, November 8-10, 2004, San Fransisco, California, USA. pp. 267-272. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=214084 details]</ref>. Dit insect, dat zich exclusief voedt met het voedingsrijke sap (floëem) van slijkgrassoorten, wordt sinds 2011 eveneens langs de Belgische kust aangetroffen <ref>De Blauwe, H. (2011). De slijkgrascicade ''Prokelisia marginata'' (Hemiptera: Delphacidae), een exoot gebonden aan Engels slijkgras ''Spartina townsendii'', verovert nu ook de Belgische kust De Strandvlo 31(3-4): 80-88. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=211692 details]</ref>.
 <P>

@@ Regel 101: / Regel 101: @@
 Een mooi voorbeeld van het invasieve karakter van Engels slijkgras is de kolonisatie in de baai van Arcachon, in het zuidwesten van Frankrijk. In 1985 werd de soort daar voor de eerste maal waargenomen. Het slijkgras bleek er zich zeer snel te verspreiden en tegen eind de jaren 1990 waren honderden hectaren van de slikken en schorren ingepalmd. Het ging zelfs zo ver dat er in 1997 een programma werd uitgewerkt om deze exoot uit te roeien, namelijk de injectie van snellijm in de bodem om zo de wortelstokken te vernielen <ref name="13a">ICES (2006). Working Group on Introductions and Transfers of Marine Organisms (WGITMO), 16–17 March 2006, Oostende, Belgium. ICES CM 2006/ACME: 05. 334 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=111237 details]</ref>.<P>
 Vóór de Tweede Wereldoorlog werden de planten besproeid met kopersulfaat teneinde ze te vernietigen. Later werden pogingen ondernomen om de soort onder controle te krijgen met de herbiciden Dalapon en Feneron, telkens in combinatie met het uitgraven van de zaailingen <ref name="3a"> </ref><ref name="14a">Doody, J.P. (1984). ''Spartina anglica'' in Great Britain: a report of a meeting held at Liverpool University on 10th November 1982. Focus on Nature Conservation, 5. Nature Conservancy Council: Huntingdon. ISBN 0-86139-279-5. 72 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=120937 details]</ref>. Het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen - waaronder Dalapon - werd ondertussen verboden, omwille van milieuredenen. Een andere efficiënte mechanische bestrijdingstechniek is het verstikken van de planten door ze met plastic te bedekken. Deze techniek is echter vrij duur, niet erg efficiënt om op grote schaal te gebruiken en durft - omwille van invloed van de getijden - wel eens te mislukken <ref name="gisb">Global Invasive Species Database. Issg.org.  ''Spartina anglica'' (grass), [http://www.issg.org/database/species/ecology.asp?fr=1&si=76 online beschikbaar] geraadpleegd op 2/08/2011.</ref>.
 <P>
 <BR>

@@ Regel 29: / Regel 29: @@
 ===<span style="color:#00787A">Eerste waarneming in België</span>===
-Engels slijkgras werd in 1924 overgebracht vanuit Engeland en als slibvanger aangeplant in het toenmalige Zuid-Sloe-estuarium <ref name="4a">Wolff, W.J. (2005). Non-indigenous marine and estuarine species in the Netherlands. Zool. Meded. 79(1): 3-116. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=101200 details]</ref>. Door het indijken van dit gebied ontstond hier in 1962 het haven en industriegebied Vlissingen-Oost <ref name="wiki">Wikipedia, de vrije encyclopedie. Wikipedia.org. Sloe. [http://nl.wikipedia.org/wiki/Sloe online beschikbaar], geraadpleegd op 2-08-2011</ref>, wat gelegen is aan de oostoever van het Nederlandse deel van de Westerschelde, en eveneens tot ons studiegebied behoort.
+Engels slijkgras werd in 1924 overgebracht vanuit Engeland en als slibvanger aangeplant in het toenmalige Zuid-Sloe-estuarium <ref name="4a">Wolff, W.J. (2005). Non-indigenous marine and estuarine species in the Netherlands. Zool. Meded. 79(1): 3-116. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=101200 details]</ref>. Door het indijken van dit gebied ontstond hier in 1962 het haven en industriegebied Vlissingen-Oost <ref name="wiki">Wikipedia, de vrije encyclopedie. Wikipedia.org. Sloe. [http://nl.wikipedia.org/wiki/Sloe online beschikbaar], geraadpleegd op 2-08-2011.</ref>, wat gelegen is aan de oostoever van het Nederlandse deel van de Westerschelde, en eveneens tot ons studiegebied behoort.
 <P>
 De eerste waarneming op het Belgische grondgebied dateert van 1936 <ref name="verloove">Verloove, F. (2006). Catalogue of neophytes in Belgium (1800-2005). Scripta Botanica Belgica, 39. National Botanic Garden of Belgium: Meise. ISBN 90-72619-71-4. 89 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=185912 details]</ref>.

← Oudere versie		Versie van 26 jan 2012 om 09:39
Regel 13:		Regel 13:


−	[http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=234041 ''Spartina townsendii'' var. ''anglica'' C.E. Hubbard]	+	[http://www.marinespecies.org/berms/aphia.php?p=taxdetails&id=234041 ''Spartina townsendii'' var. ''anglica'' C.E. Hubbard]

	<P>		<P>

@@ Regel 125: / Regel 125: @@
 SoortnaamLt=Spartina townsendii var. anglica|
 Naamlector=Wouter Landuyt en Sam Provoost|
-}}
+refid=210337|}}

@@ Regel 83: / Regel 83: @@
 ===<span style="color:#00787A">Factoren die de verspreiding beïnvloeden</span>===
-<div style="float:right;width:190pt;padding:0.4em 1em 0.4em 0.5em">[[Image:Spartina_rhizoom.jpg|caption|right|250px|]]
+<div style="float:right;width:200pt;padding:0.4em 1em 0.4em 0.5em">[[Image:Spartina_rhizoom.jpg|caption|right|265px|]]
 <div style="text-align: right;font-size:80%">Foto: VLIZ (David)</div></div>

@@ Regel 82: / Regel 82: @@
 ===<span style="color:#00787A">Factoren die de verspreiding beïnvloeden</span>===
 Engels slijkgras gedijt het best op zachte, slibrijke bodems <ref name="10a"> </ref>. In koudere streken ondervindt de soort moeilijkheden om fertiel of vruchtbaar zaad te produceren <ref name="3a"> </ref>. De soort gedijt dan ook het best bij temperaturen tussen 10 en 25 °C.  De soort verkiest ook bodems waarvan het poriewater een zoutgehalte heeft tussen 0,1 en 0,2 Molair <ref name="10a"> </ref>, wat ongeveer overeenkomt met 6,3 à 12,6 PSU. Onverdund zeewater — met een zoutgehalte van 35 PSU — zou voor deze soort te zout zijn om in te overleven <ref name="9a">Adema, F.; Mennema, J. (1979). De Nederlandse slijkgrassen. Gorteria 9: 330-334. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=120934 details]</ref>.<P>
 Deze niet-inheemse soort kan zich op twee manieren voortplanten, en zich zo ook verder verspreiden. Enerzijds is er een geslachtelijke voortplanting, waarbij de geproduceerde zaden door zeestromingen of wind meegenomen worden en op andere plaatsen terug worden afgezet. Anderzijds kan het Engels slijkgras zich ook ongeslachtelijk of vegetatief voortplanten door het continu groeien van de wortelstokken. Deze uitlopende wortelstokken worden ook wel ‘rhizomen’ genoemd. Het is dus duidelijk dat een plotse verandering in de sedimentatiepatronen en schommelende klimatologische omstandigheden in het voordeel spelen van deze soort om zich verder te verspreiden <ref name="10a"> </ref>.
 <P>