Sexton's slijkgarnaal - Bewerkingsoverzicht

Daphnisd op 26 jan 2012 om 10:22

2012-01-26T10:22:27Z

Daphnisd: /* Hoe verwijzen naar deze pagina? */

2011-12-15T10:48:50Z

‎Hoe verwijzen naar deze pagina?

Daphnisd: /* ''Mevrouw Sexton '' */

2011-12-01T15:43:51Z

‎''Mevrouw Sexton ''

LeenVandepitte: /* Effecten of potentiële effecten en maatregelen */

2011-11-29T15:01:28Z

‎Effecten of potentiële effecten en maatregelen

LeenVandepitte: /* Redenen waarom deze soort zo succesrijk is in onze contreien */

2011-11-29T15:00:44Z

‎Redenen waarom deze soort zo succesrijk is in onze contreien

LeenVandepitte: /* Wijze van introductie */

2011-11-29T15:00:29Z

‎Wijze van introductie

LeenVandepitte: /* Oorspronkelijke verspreiding */

2011-11-29T15:00:13Z

‎Oorspronkelijke verspreiding

Daphnisd: /* Specifieke kenmerken */

2011-11-29T14:57:15Z

‎Specifieke kenmerken

Daphnisd op 25 nov 2011 om 07:43

2011-11-25T07:43:06Z

Daphnisd op 25 nov 2011 om 07:42

2011-11-25T07:42:38Z

← Oudere versie		Versie van 26 jan 2012 om 10:22
Regel 13:		Regel 13:


−	[http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=148603 ''Monocorophium sextonae'' (Crawford, 1937)]	+	[http://www.marinespecies.org/berms/aphia.php?p=taxdetails&id=148603 ''Monocorophium sextonae'' (Crawford, 1937)]

	<P>		<P>

@@ Regel 100: / Regel 100: @@
 SoortnaamLt=Monocorophium sextonae|
 Naamlector=Pieter Boets|
-}}
+refid=210312|}}
 <P>

@@ Regel 92: / Regel 92: @@
 De wetenschappelijke soortnaam ''Monocorophium sextonae'' was oorspronkelijk ''Corophium sextoni'' (met mannelijke uitgang –i). De persoon naar wie de soort in 1937 door de taxonoom Crawford werd genoemd was echter een vrouw – E.W. Sexton – en de soortnaam moest dus volgens de taxonomische regels vrouwelijk zijn. De uitgang op –i van “sextoni” werd nadien rechtgezet tot het vrouwelijke -ae <ref> Stock, J.H. (1994). De ‘slijkgarnaal’ ''Corophium sextonae'' (Amphipoda) plotseling talrijk in de Oosterschelde. Het Zeepaard 54(4): 82-84. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=208109 details] </ref>.
 <P>
 <BR>

@@ Regel 74: / Regel 74: @@
 ===<span style="color:#00787A">Effecten of potentiële effecten en maatregelen</span>===
-Er is niet veel geweten over het effect de (mogelijke) introductie van Sexton’s slijkgarnaal op het ecosysteem in onze streken. De mogelijke effecten worden als laag <ref name=wijsman2009>Wijsman, J.W.M.; De Mesel, I. (2009). Duurzame schelpdiertransporten. Wageningen IMARES Rapport, C067/09. Imares: Wageningen. 111 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=207323 details]</ref> of verwaarloosbaar <ref name=eno1997> </ref> geschat. <P>
+Er is niet veel geweten over het effect van de - mogelijke - introductie van Sexton’s slijkgarnaal op het ecosysteem in onze streken. De mogelijke effecten worden als laag <ref name=wijsman2009>Wijsman, J.W.M.; De Mesel, I. (2009). Duurzame schelpdiertransporten. Wageningen IMARES Rapport, C067/09. Imares: Wageningen. 111 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=207323 details]</ref> of verwaarloosbaar <ref name=eno1997> </ref> geschat. <P>
 In het Verenigd Koninkrijk werd een afname van de inheemse ''Crassicorophium bonellii'' gelinkt aan de toename van de exoot. Mogelijk lag competitie voor voedsel en plaats aan de basis hiervan <ref name=eno1997> </ref>. Er werd echter eveneens aangetoond dat beide soorten kunnen samenleven <ref name=costello1993> </ref>.
 <P>

@@ Regel 61: / Regel 61: @@
 ===<span style="color:#00787A">Redenen waarom deze soort zo succesrijk is in onze contreien</span>===
-Na zijn introductie in Plymouth (Engeland) ging de opmars van Sexton’s slijkgarnaal gepaard met een daling in de abundantie van de ''Crassicorophium bonellii'' populatie. Sommige auteurs denken daarom dat deze inwijkeling in competitie kan treden met de inheemse soort ''Crassicorophium bonellii''. Beide soorten filteren immers hun voedsel uit de waterkolom en zijn bodembewoners die in zelfgebouwde tunnels leven <ref name=costello1993> </ref>. Anderen denken dan weer dat het succes van de exoot te wijten was aan zijn hogere tolerantie tegen de verhoogde temperaturen. Sexton’s slijkgarnaal zou bovendien genoeg verschillen van ''Crassicorophium bonellii'' om samenleven mogelijk te maken <ref name=costello1993> </ref>.
+Na zijn introductie in Plymouth (Engeland) ging de opmars van Sexton’s slijkgarnaal gepaard met een daling in de abundantie van de ''Crassicorophium bonellii'' populatie. Sommige auteurs denken daarom dat deze inwijkeling in competitie kan treden met de inheemse soort ''Crassicorophium bonellii''. Beide soorten filteren immers hun voedsel uit de waterkolom en zijn bodembewoners die in zelfgebouwde tunnels leven <ref name=costello1993> </ref>. Anderen denken dan weer dat het succes van de exoot te wijten is aan zijn hogere tolerantie tegen de verhoogde temperaturen. Sexton’s slijkgarnaal zou bovendien genoeg verschillen van ''Crassicorophium bonellii'' om samenleven mogelijk te maken <ref name=costello1993> </ref>.
 <P>
 <BR>

@@ Regel 54: / Regel 54: @@
 ===<span style="color:#00787A">Wijze van introductie</span>===
-Aangezien het oorsprongsgebied van Sexton’s slijkgarnaal niet precies gekend is, blijft het onduidelijk of deze soort in Europa niet-inheems voorkomt <ref name=wolff2005> </ref><ref name=kerckhof2007>Kerckhof, F.; Haelters, J.; Gollasch, S. (2007). Alien species in the marine and brackish ecosystem: the situation in Belgian waters Aquat. Invasions 2(3): 243-257. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=114365 details] </ref>. Vermoedelijk werd de soort in Europa geïntroduceerd als aangroeisoort op schepen <ref name=hurley1954> </ref> – deze slijkgarnaal leeft in zelfgemaakte kokers die hij aan een vast substraat, zoals de wanden van schepen, vasthecht –, via het ballastwater van schepen of via de import van oesters. Eens geïntroduceerd kan de soort zich verder verspreiden via natuurlijke stromingen <ref name=naylor2006> </ref>.
+Aangezien het oorsprongsgebied van Sexton’s slijkgarnaal niet precies gekend is, blijft het onduidelijk of deze soort in Europa niet-inheems voorkomt <ref name=wolff2005> </ref><ref name=kerckhof2007>Kerckhof, F.; Haelters, J.; Gollasch, S. (2007). Alien species in the marine and brackish ecosystem: the situation in Belgian waters Aquat. Invasions 2(3): 243-257. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=114365 details] </ref>. Vermoedelijk werd de soort in Europa geïntroduceerd als aangroeisoort op schepen <ref name=hurley1954> </ref> – deze slijkgarnaal leeft in zelfgemaakte kokers die hij aan een vast substraat, zoals de wanden van schepen, vasthecht –, via het ballastwater van schepen of via de import van oesters. Eens geïntroduceerd kan de soort zich verder verspreiden via de heersende stromingen <ref name=naylor2006> </ref>.
 <P>
 <BR>

@@ Regel 21: / Regel 21: @@
 ===<span style="color:#00787A">Oorspronkelijke verspreiding</span>===
-Over de oorspronkelijke verspreiding van Sexton's slijkgarnaal ''Monocorophium sextonae'' bestaat onzekerheid. Sommige wetenschappers vermoeden dat deze slijkgarnaal afkomstig is uit Nieuw-Zeeland omdat de soort in deze regio voor het eerst (reeds voor 1921) aangetroffen werd <ref name=hurley1954>Hurley, D.E. (1954). Studies on the New Zealand amphipodan fauna No. 7. The family Corophiidae, including a new species of ''Paracorophium'' Trans. R. Soc. N.Z. 82(2): 431-460. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=207782 details] </ref><ref name=wolff2005>Wolff, W.J. (2005). Non-indigenous marine and estuarine species in the Netherlands Zool. Meded. 79(1): 3-116. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=101200 details] </ref>.
+Over de oorspronkelijke verspreiding van Sexton's slijkgarnaal ''Monocorophium sextonae'' bestaat onzekerheid. Sommige wetenschappers vermoeden dat deze slijkgarnaal afkomstig is uit Nieuw-Zeeland omdat de soort in deze regio voor het eerst (reeds vóór 1921) aangetroffen werd <ref name=hurley1954>Hurley, D.E. (1954). Studies on the New Zealand amphipodan fauna No. 7. The family Corophiidae, including a new species of ''Paracorophium'' Trans. R. Soc. N.Z. 82(2): 431-460. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=207782 details] </ref><ref name=wolff2005>Wolff, W.J. (2005). Non-indigenous marine and estuarine species in the Netherlands Zool. Meded. 79(1): 3-116. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=101200 details] </ref>.
-Men vermoedt dat de soort bij ons niet inheems voorkomt op basis van waarnemingen in Plymouth in Engeland. Hoewel Sexton's slijkgarnaal hier voor 1911 niet werd aangetroffen, was de soort er 20 jaar later (in 1937) plots erg abundant. Dit doet vermoeden dat de soort, althans in Plymouth, niet-inheems voorkomt <ref name=crawford1937>Crawford, G.I. (1937). A review of the amphipod genus ''Corophium'', with notes on the British species J. Mar. Biol. Ass. U.K. 21(2): 589-630. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=123246 details] </ref>.
+Men vermoedt dat de soort bij ons niet-inheems is op basis van waarnemingen in Plymouth in Engeland. Hoewel Sexton's slijkgarnaal hier voor 1911 niet werd aangetroffen, was de soort er 20 jaar later (in 1937) plots erg abundant. Dit doet vermoeden dat de soort, althans in Plymouth, niet-inheems voorkomt <ref name=crawford1937>Crawford, G.I. (1937). A review of the amphipod genus ''Corophium'', with notes on the British species J. Mar. Biol. Ass. U.K. 21(2): 589-630. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=123246 details] </ref>.
 <P>
 <BR>

@@ Regel 81: / Regel 81: @@
 ===<span style="color:#00787A">Specifieke kenmerken</span>===
-Sexton’s slijkgarnaal leeft in een zelfgebouwde tunnel van modder die hij vasthecht aan kelp en andere grote wieren, sponzen, koralen of artificiële substraten <ref name=costello1993> </ref>. De soort komt ook voor in zachte sedimenten, vanaf de waterspiegel tot op een diepte van ongeveer 50 meter <ref name=naylor2006> </ref>.<P>
+Sexton’s slijkgarnaal leeft in een zelfgebouwde koker van modder die hij vasthecht aan kelp en andere grote wieren, sponzen, koralen of artificiële substraten <ref name=costello1993> </ref>. De soort komt ook voor in zachte sedimenten, vanaf de waterspiegel tot op een diepte van ongeveer 50 meter <ref name=naylor2006> </ref>.<P>
 Het wijfje van Sexton’s slijkgarnaal is 5 millimeter lang en is hiermee 1 millimeter groter dan het mannetje. Beide geslachten zijn geel-oranje van kleur en hebben kleine ogen <ref name=hurley1954> </ref>.
 <P>

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 __NOTITLE__
 {{Kader4|Naam=Sexton's slijkgarnaal
-|Foto= <div style="padding:3em 0em 0em 0em">
+|Foto= <div style="padding:3.5em 0em 0em 0em">
 [[Image:Monocorophium sextonae.jpg|caption|right|200px|]]<span style="color:#FFFFFF">Foto: Erwin Reuvers</span></div>
 |abstract=