Slijkgrascicade - Bewerkingsoverzicht

Daphnisd: /* ''De Koekoek of de cicade?'' */

Daphnisd — Thu, 03 May 2012 09:20:38 GMT

‎''De Koekoek of de cicade?''

Daphnisd: /* Specifieke kenmerken */

Daphnisd — Thu, 03 May 2012 09:17:09 GMT

‎Specifieke kenmerken

Daphnisd: /* Effecten of potentiële effecten en maatregelen */

Daphnisd — Thu, 03 May 2012 09:13:19 GMT

‎Effecten of potentiële effecten en maatregelen

Daphnisd: /* Factoren die de verspreiding beïnvloeden */

Daphnisd — Thu, 03 May 2012 09:11:37 GMT

‎Factoren die de verspreiding beïnvloeden

Daphnisd: /* Redenen waarom deze soort zo succesrijk is in onze contreien */

Daphnisd — Thu, 03 May 2012 08:28:26 GMT

‎Redenen waarom deze soort zo succesrijk is in onze contreien

Daphnisd: /* Wijze van introductie */

Daphnisd — Thu, 03 May 2012 08:27:59 GMT

‎Wijze van introductie

Daphnisd: /* Redenen waarom deze soort zo succesrijk is in onze contreien */

Daphnisd — Thu, 03 May 2012 08:26:44 GMT

‎Redenen waarom deze soort zo succesrijk is in onze contreien

Daphnisd: /* Verspreiding in onze buurlanden */

Daphnisd — Thu, 03 May 2012 08:26:18 GMT

‎Verspreiding in onze buurlanden

Daphnisd: /* Verspreiding in België */

Daphnisd — Thu, 03 May 2012 08:23:11 GMT

‎Verspreiding in België

Daphnisd: /* Oorspronkelijke verspreiding */

Daphnisd — Thu, 03 May 2012 08:21:12 GMT

‎Oorspronkelijke verspreiding

@@ Regel 127: / Regel 127: @@
 ===<span style="color:#00787A">Weetjes</span>===
-====<span style="color:#00787A">''De Koekoek of de cicade?''</span>====
+====<span style="color:#00787A">''De koekoek of de cicade?''</span>====
 Hoewel cicaden bij het grote publiek niet zo bekend zijn, zijn ze wel verantwoordelijk voor een bekend verschijnsel: ‘koekoeksspuug’. Dit is een fluimachtige substantie dat vaak op planten aangetroffen kan worden. Het gaat om een vloeibare uitscheiding die de nimfen van spuugbeestjes (een andere cicade-familie dan de spoorcicaden, waartoe de slijkgrascicade behoort) uitscheiden en opkloppen zodat het hele lichaam erdoor omgeven wordt. Dit schuimnest beschermt de nimfen tegen uitdroging, parasieten en predatoren. Men noemt deze schuimnesten ook wel koekoekspuug omdat men vroeger dacht dat ze afkomstig waren van een koekoek die op de plant spuugde. De koekoeksbloem dankt haar naam eveneens aan het koekoekspuug dat er vaak op aanwezig is

@@ Regel 118: / Regel 118: @@
 ===<span style="color:#00787A">Specifieke kenmerken</span>===
-De slijkgrascicade is een typische spoorcicade: het is een vrij klein insect (2,3 tot 4,4 millimeter <ref name = Wilson1982/>) dat zich uitsluitend voedt met het voedingsrijke sap (floëem) van slijkgrassoorten <ref name = Grefstad2003/>. Deze soort heeft een gele tot licht bruine kleur op de kop en het lichaam, waarop eveneens horizontale bruine strepen voorkomen <ref name =Wilson1982/>.
+De slijkgrascicade is een typische spoorcicade: het is een vrij klein insect (2,3 tot 4,4 millimeter <ref name = Wilson1982/>) dat zich uitsluitend voedt met het voedingsrijke sap (floëem) van slijkgrassoorten <ref name = Grefstad2003/>. Deze soort heeft een gele tot lichtbruine kleur op de kop en het lichaam, waarop eveneens horizontale bruine strepen voorkomen <ref name =Wilson1982/>.
 In de literatuur zijn er tabellen terug te vinden waarmee deze soort onderscheiden kan worden van de andere spoorcicaden die in de Benelux voorkomen <ref>den Bieman, K.; Biedermann, R.; Nickel, H.; Niedringhaus, R. (2011). The planthoppers and leafhoppers of Benelux: Identification keys to all families and genera and all Benelux species not recorded from Germany. Cicadina: Fachorgan des Arbeitskreises Zikaden Mitteleuropas, Supplement 1. Wissenschaftlich Akademischer Buchvertrieb–Fründ: Scheessel . ISBN 978-3-939202-03-5. 120 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=214183 details]</ref>.

@@ Regel 105: / Regel 105: @@
 Op resistente slijkgraspopulaties bereikt de slijkgrascicade aantallen die 10 maal lager liggen dan bij minder resistente populaties en leidt de aanwezigheid van de cicade doorgaans niet tot de dood van de gastplant <ref name =Strong2003/>.
-Deze cicade is, omwille van de soortspecifieke negatieve invloed die hij kan hebben op slijkgras, een interessant organisme om niet-inheems slijkgras biologisch te bestrijden. Zo werd dit insect vanaf het jaar 2000 succesvol uitgezet op Amerikaans slijkgras dat invasief groeit in Willapa Bay en Puget Sound (Washington State, Verenigde Staten) <ref name =Grevstad2010/><ref name =Grefstad2003/>. Er wordt toen gevreesd dat het slijkgras in hier op termijn resistent zal worden tegen deze cicade <ref name =Rossi2003/><ref name =Strong2003/>. In 2007 werd er beslist om de hele regio met onkruidverdelgers te besproeien om zo het slijkgras te volledig uit te roeien. Hierdoor blijft er onzekerheid omtrent de doeltreffendheid van de slijkgrascicade als biologisch bestrijdingsorganisme <ref name =Grevstad2010/>.
+Deze cicade is, omwille van de soortspecifieke negatieve invloed die hij kan hebben op slijkgras, een interessant organisme om niet-inheems slijkgras biologisch te bestrijden. Zo werd dit insect vanaf het jaar 2000 succesvol uitgezet op Amerikaans slijkgras dat invasief groeit in Willapa Bay en Puget Sound (Washington State, Verenigde Staten) <ref name =Grevstad2010/><ref name =Grefstad2003/>. Er werd toen gevreesd dat het slijkgras hier op termijn resistent zou worden tegen deze cicade <ref name =Rossi2003/><ref name =Strong2003/>. In 2007 werd er beslist om de hele regio met onkruidverdelgers te besproeien om zo het slijkgras te volledig uit te roeien. Hierdoor blijft er onzekerheid omtrent de doeltreffendheid van de slijkgrascicade als biologisch bestrijdingsorganisme <ref name =Grevstad2010/>.
 De toekomst zal uitwijzen of [[Engels slijkgras]], een invasieve soort met een negatieve invloed op inheemse bodemdieren en kustvogels <ref name =Nehring2006> Nehring, S.; Adsersen, H. (2006). NOBANIS - Invasive Alien Species Fact Sheet - ''Spartina anglica''. Edited version 02-07-2009. NOBANIS: Copenhagen. 13 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=207302 details] </ref><ref name = Minchin2009> Minchin, D. (2009). ''Spartina anglica'' Hubbard, common cordgrass (Poaceae, Magnoliophyta), in: DAISIE (Delivering Alien Invasive Species Inventories for Europe) (2009). Handbook of alien species in Europe. Invading Nature - Springer Series in Invasion Ecology, 3: pp. 297. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=135057 details] </ref>, beïnvloed zal worden door de komst van deze cicade in onze streken.

@@ Regel 86: / Regel 86: @@
 De kortvleugelige exemplaren hebben daarentegen als voordeel dat ze zich op jongere leeftijd kunnen voortplanten <ref name =Denno1985/>. De verhouding tussen kort- en langvleugelige exemplaren in een populatie wordt bepaald door verscheidene omgevingsfactoren zoals de kwaliteit van de waardplant en de populatiedichtheid <ref name =Denno1985/><ref name =Strong1983>Strong Jr., D.R.; Stiling, P.D. (1983). Wing dimorphism changed by experimental density manipulation in a planthopper (''Prokelisia marginata'', Homoptera, Delphacidae) Ecology 64(1): 206-209. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=214089 details] </ref>. In populaties met een hoge dichtheid ontstaan meer langvleugelige exemplaren dan in populaties met een lage dichtheid.
-Mogelijks kan de wintertemperatuur een beperkende factor spelen voor de Noordelijke verspreiding van deze soort. De cicade overleeft de winter immers in ‘nimf-stadia’ (een larvaal stadium waarin de cicaden reeds lijken op de volwassen exemplaren (imago), maar waarbij o.a. nog vleugels ontbreken) tussen afgestorven materiaal <ref name =Denno1987/>, tussen de opgerolde bladeren van oude halmen en in de bladoksels van jonge planten tot het vroege voorjaar <ref name =Grefstad2003/>. Strenge winters kunnen hun aantallen zodanig decimeren dat de soort tijdens de zomer niet in staat is zich te herstellen. Hierdoor is de noordgrens van het verspreidingsgebied van deze soort langs de Amerikaanse oostkust beperkt tot Massachusetts <ref name =Grefstad2003/><ref name =Deblauwe2011/><ref name =Grevstad2004>Grevstad, F.S.; Switzer, R.W.; Wecker, M.S. (2004). Habitat trade-offs in the summer and winter performance of the planthopper ''Prokelisia marginata'' introduced against the intertidal grass ''Spartina alterniflora'' in Willapa Bay, Washington, in: Cullen, J.M. et al. (Ed.) (2004). Proceedings of the XI International Symposium on Biological Control of Weeds Canberra, Australia, 27 April-2 May 2003. pp. 523-528. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=213602 details]</ref>.
+Mogelijks kan de wintertemperatuur een beperkende factor spelen voor de noordelijke verspreiding van deze soort. De cicade overleeft de winter immers in ‘nimf-stadia’ (een larvaal stadium waarin de cicaden reeds lijken op de volwassen exemplaren (imago), maar waarbij o.a. nog vleugels ontbreken) tussen afgestorven materiaal <ref name =Denno1987/>, tussen de opgerolde bladeren van oude halmen en in de bladoksels van jonge planten tot het vroege voorjaar <ref name =Grefstad2003/>. Strenge winters kunnen hun aantallen zodanig decimeren dat de soort tijdens de zomer niet in staat is zich te herstellen. Hierdoor is de noordgrens van het verspreidingsgebied van deze soort langs de Amerikaanse oostkust beperkt tot Massachusetts <ref name =Grefstad2003/><ref name =Deblauwe2011/><ref name =Grevstad2004>Grevstad, F.S.; Switzer, R.W.; Wecker, M.S. (2004). Habitat trade-offs in the summer and winter performance of the planthopper ''Prokelisia marginata'' introduced against the intertidal grass ''Spartina alterniflora'' in Willapa Bay, Washington, in: Cullen, J.M. et al. (Ed.) (2004). Proceedings of the XI International Symposium on Biological Control of Weeds Canberra, Australia, 27 April-2 May 2003. pp. 523-528. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=213602 details]</ref>.
 In de Verenigde Staten spelen stormen ook een belangrijke rol bij de verspreiding van deze cicade. Slijkgraspopulaties langs kreken en op de lager gelegen gebieden worden door winterstormen gedecimeerd en het losse plantenmateriaal waartussen de nimfen overwinteren wordt weggespoeld. Op dergelijke plekken dient de slijkgrascicade zich elk jaar opnieuw te vestigen <ref name =denno1979>Denno, R.F.; Grissell, E.E. (1979). The adaptiveness of wing-dimorphism in the salt marsh-inhabiting planthopper, ''Prokelisia marginata'' (Homoptera: Delphacidae) Ecology 60(1): 221-236. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=214146 details]</ref>.

@@ Regel 75: / Regel 75: @@
 <div style="float:right;width:200pt;padding:0.4em 1em 0.4em 0.5em">[[Image:Prokelisia_marginata_drawing.png|caption|right|270px|]]
-<div style="text-align: left;font-size:80%"> <u>Bovenaan</u> een tekening van een macroptere (langvleugelig) slijkgrascicade. <br> <u>Onderaan</u> een brachypteer (kortvleugelig) exemplaar.
+<div style="text-align: left;font-size:80%"> <u>Bovenaan</u> een tekening van een macroptere (langvleugelige) slijkgrascicade. <br> <u>Onderaan</u> een brachypteer (kortvleugelig) exemplaar.
 <br>Tekening: Denno ''et al.'' (1985) <ref name =Denno1985/></div></div>

@@ Regel 62: / Regel 62: @@
 Omdat slijkgras soms als verpakkingsmateriaal gebruikt wordt, is het mogelijk dat transport een rol speelde bij de introductie van de slijkgrascicade vanuit Amerika naar Europa <ref name =Badmin2009/>. Zo kunnen er cicade-eieren aanwezig zijn in het weefsel van slijkgrasbladeren, die bijvoorbeeld gebruikt worden om oesters in te pakken <ref name=Deblauwe2011/>.
-Na de introductie in Frankrijk kon de soort zijn verspreidingsgebied snel op natuurlijke wijze uitbreiden. Het is mogelijk dat de oorspronkelijke introducties in Spanje, Frankrijk en Slovenië onafhankelijk van elkaar plaatsvonden <ref name=Deblauwe2011/>.
+Na de introductie in Frankrijk kon de soort zijn verspreidingsgebied snel op natuurlijke wijze (via de wind) uitbreiden. Het is mogelijk dat de oorspronkelijke introducties in Spanje, Frankrijk en Slovenië onafhankelijk van elkaar plaatsvonden <ref name=Deblauwe2011/>.
 <P>
 <BR>

@@ Regel 69: / Regel 69: @@
 ===<span style="color:#00787A">Redenen waarom deze soort zo succesrijk is in onze contreien</span>===
-Engels slijkgras, een geschikte gastplant voor de slijkgrascicade, komt voor in de inter-getijdengebieden van onze kust (Nieuwpoort, Baai van Heist, het Zwin en het Schelde-estuarium) <ref name = VanLanduyt2006/>. Dit Engels slijkgras is een niet-inheemse soort, die tijdens de 19<sup>de</sup> eeuw ontstond na een hybridisatie langs de Engelse zuidkust tussen het inheemse klein slijkgras ''Spartina maritima'' en het exotische Amerikaans slijkgras ''Spartina alterniflora'' <ref name = Ayres2001> Ayres, D.R.; Strong, D.R. (2001). Origin and genetic diversity of ''Spartina anglica'' (Poaceae) using nuclear DNA markers Am. J. Bot. 88(10): 1863-1867. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=207303 details]</ref>.
+Engels slijkgras, een geschikte gastplant voor de slijkgrascicade, komt voor in de intergetijdengebieden van onze kust (Nieuwpoort, Baai van Heist, het Zwin en het Schelde-estuarium) <ref name = VanLanduyt2006/>. Dit Engels slijkgras is een niet-inheemse soort, die tijdens de 19<sup>de</sup> eeuw ontstond na een hybridisatie langs de Engelse zuidkust tussen het inheemse klein slijkgras ''Spartina maritima'' en het exotische Amerikaans slijkgras ''Spartina alterniflora'' <ref name = Ayres2001> Ayres, D.R.; Strong, D.R. (2001). Origin and genetic diversity of ''Spartina anglica'' (Poaceae) using nuclear DNA markers Am. J. Bot. 88(10): 1863-1867. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=207303 details]</ref>.
 <P>
 <BR>

@@ Regel 51: / Regel 51: @@
 ===<span style="color:#00787A">Verspreiding in onze buurlanden</span>===
-De slijkgrascicade werd het voor het eerst in Europa aangetroffen in Portugal. In 1994 werden de eerste exemplaren in de Algarve streek vastgesteld. In 1998 volgden waarnemingen in Spanje en in 2004 in Slovenië (aan het Noorden van de Adriatische Zee) <ref name=Mifsut2010> Mifsud, D.; Cocquempot, C.; Mühlethaler, R.; Wilson, M.; Streito, J.-C. (2010). Other ''Hemiptera Sternorrhyncha'' (Aleyrodidae, Phylloxeroidea, and Psylloidea) and ''Hemiptera Auchenorrhyncha'', in: Roques, A. et al. (Ed.) (2010). Alien terrestrial arthropods of Europe. BioRisk, 4(1): pp. 511–552. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=213606 details] </ref>.
+De slijkgrascicade werd voor het eerst in Europa aangetroffen in Portugal. In 1994 werden de eerste exemplaren in de Algarve streek waargenomen. In 1998 volgden waarnemingen in Spanje en in 2004 in Slovenië (aan het Noorden van de Adriatische Zee) <ref name=Mifsut2010> Mifsud, D.; Cocquempot, C.; Mühlethaler, R.; Wilson, M.; Streito, J.-C. (2010). Other ''Hemiptera Sternorrhyncha'' (Aleyrodidae, Phylloxeroidea, and Psylloidea) and ''Hemiptera Auchenorrhyncha'', in: Roques, A. et al. (Ed.) (2010). Alien terrestrial arthropods of Europe. BioRisk, 4(1): pp. 511–552. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=213606 details] </ref>.
 Meer recent werd deze soort dichter bij huis gerapporteerd: in 2008 werd de slijkgrascicade in Engeland langs de kusten van de provincie Hampshire (Portsmouth) aangetroffen <ref name =Badmin2009>Badmin, J.; Witts, T. (2009). Cord-grass planthopper ''Prokelisia marginata'' (Hemiptera: Delphacidae) sweeps into Kent Br. J. Entomol. Nat. Hist. 22(4): 213-215. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=213064 details]</ref> en in 2009 in Frankrijk <ref name =Mifsut2010/>. Op [[Engels slijkgras]] dat groeit langs de kusten van de Engelse provincie Kent (Dover) bleek deze soort in 2009 reeds algemeen voor te komen, hoewel hij er in 2007 nog niet aangetroffen werd. Dit toont aan dat de cicade zich zeer snel over de Engelse zuidkust heeft verspreid <ref name =Badmin2009/>.
 Vervolgens werd deze soort in 2010 voor het eerst in Nederland vastgesteld waar hij onder meer gedijt langsheen de Oosterschelde <ref name =Deblauwe2011/>.

@@ Regel 41: / Regel 41: @@
 ===<span style="color:#00787A">Verspreiding in België</span>===
-In België werd de aanwezigheid van de slijkgrascicade reeds vastgesteld op de Engels slijkgraspopulaties aan de Baai van Heist, en het Zwin te Knokke <ref name =Deblauwe2011/>. Op de andere locaties waar zijn gastplant Engels slijkgras groeit (o.a. te Nieuwpoort en langs de Zeeschelde) werd hij voorlopig nog niet gemeld.
+In België werd de aanwezigheid van de slijkgrascicade reeds vastgesteld op de populaties van Engels slijkgras in de Baai van Heist, en het Zwin te Knokke <ref name =Deblauwe2011/>. Op de andere locaties waar zijn gastplant Engels slijkgras groeit (o.a. te Nieuwpoort en langs de Zeeschelde) werd hij voorlopig nog niet gemeld.
 In het studiegebied komt de soort ook voor op het Engels slijkgras dat groeit langs de Westerschelde te Hoofdplaat, tussen Breskens en Terneuzen <ref name =Deblauwe2011/>.

@@ Regel 22: / Regel 22: @@
 Het oorspronkelijke verspreidingsgebied van de slijkgrascicade strekt zich uit langsheen de Amerikaanse oostkust, van Massachusetts tot Louisiana. Deze cicade is in dit gebied erg abundant en vormt er de belangrijkste herbivoor van het Amerikaans slijkgras, ''Spartina alterniflora'' <ref name = Wilson1982>Wilson, S.W. (1982). The planthopper genus ''Prokelisia'' in the United States (Homoptera: Fulgoroidea: Delphacidae) J. Kans. Entomol. Soc. 55(3): 532-546. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=213611 details] </ref><ref name = Denno1985> Denno, R.F.; Douglas, L.W.; Jacobs, D. (1985). Crowding and host plant nutrition: Environmental determinants of wing-form in ''Prokelisia marginata'' Ecology 66(5): 1588-1596. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=213596 details] </ref><ref name = Denno1987> Denno, R.F.; Schauff, M.E.; Wilson, S.W.; Olmstead, K.L. (1987). Practical diagnosis and natural history of two sibling salt marsh-inhabiting planthoppers in the genus ''Prokelisia'' (Homoptera: Delphacidae) Proc. Entomol. Soc. Wash. 89: 687-700. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=213597 details] </ref>.
-De slijkgrascicade wordt eveneens gemeld in geïsoleerde inter-getijdengebieden in Californië, aan de Pacifische kust <ref name = Denno1987/>. Hier komt hij eveneens op een andere slijkgrassoort voor, namelijk ''Spartina foliosa'' <ref name = Wilson1982/>. Er zijn echter sterke aanwijzingen dat deze Pacifische populaties recent (vermoedelijk na de jaren 1970) vanuit de Amerikaanse oostkust geïntroduceerd werden <ref name = Grevstad2010> Grevstad, F.S.; Wecker, M.S.; Strong, D.R. (2010). Biological control of Spartina, in: Ayres, D.R. et al. (Ed.) (2010). Proceedings of the Third International Conference on Invasive Spartina, November 8-10, 2004, San Fransisco, California, USA. pp. 267-272. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=214084 details] </ref>.
+De slijkgrascicade wordt eveneens gemeld in geïsoleerde intergetijdengebieden in Californië, aan de Pacifische kust <ref name = Denno1987/>. Hier komt hij eveneens op een andere slijkgrassoort voor, namelijk ''Spartina foliosa'' <ref name = Wilson1982/>. Er zijn echter sterke aanwijzingen dat deze Pacifische populaties recent (vermoedelijk na de jaren 1970) vanuit de Amerikaanse oostkust geïntroduceerd werden <ref name = Grevstad2010> Grevstad, F.S.; Wecker, M.S.; Strong, D.R. (2010). Biological control of Spartina, in: Ayres, D.R. et al. (Ed.) (2010). Proceedings of the Third International Conference on Invasive Spartina, November 8-10, 2004, San Fransisco, California, USA. pp. 267-272. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=214084 details] </ref>.
-De slijkgrascidade werd opgenomen in de lijst van niet-inheemse soorten van het Belgisch deel van de Noordzee gezien het feit dat deze soort enkel kan gedijen op bepaalde soorten slijkgras <ref name =Grefstad2003>Grevstad, F.S.; Strong, D.R.; Garcia-Rossi, D.; Switzer, R.W.; Wecker, M.S. (2003). Biological control of ''Spartina alterniflora'' in Willapa Bay, Washington using the planthopper ''Prokelisia marginata'': agent specificity and early results Biol. Control 27(1): 32-42. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=213180 details] </ref>, een plantengroep die typisch in intergetijdegebieden voorkomt <ref name =VanLanduyt2006> Van Landuyt, W.; Hoste, I.; Vanhecke, L.; Van Den Bremt, P.; Vercruysse, W.; de Beer, D. (Ed.) (2006). Atlas van de flora van Vlaanderen en het Brussels Gewest. Flo.Wer/Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek/Nationale Plantentuin van België: Brussel. ISBN 90-726-1968-4. 1007 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=170947 details] </ref>.
+De slijkgrascidade werd opgenomen in de lijst van niet-inheemse soorten van het Belgisch deel van de Noordzee gezien het feit dat deze soort in België enkel gedijt op Engels slijkgras <ref name =Grefstad2003>Grevstad, F.S.; Strong, D.R.; Garcia-Rossi, D.; Switzer, R.W.; Wecker, M.S. (2003). Biological control of ''Spartina alterniflora'' in Willapa Bay, Washington using the planthopper ''Prokelisia marginata'': agent specificity and early results Biol. Control 27(1): 32-42. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=213180 details] </ref>, een plantensoort die enkel in intergetijdegebieden voorkomt <ref name =VanLanduyt2006> Van Landuyt, W.; Hoste, I.; Vanhecke, L.; Van Den Bremt, P.; Vercruysse, W.; de Beer, D. (Ed.) (2006). Atlas van de flora van Vlaanderen en het Brussels Gewest. Flo.Wer/Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek/Nationale Plantentuin van België: Brussel. ISBN 90-726-1968-4. 1007 pp. [http://www.vliz.be/imis/imis.php?module=ref&refid=170947 details] </ref>.
 <P>
 <BR>