http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php Thu, 23 May 2013 03:07:49 +0000 nl-be http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=53014&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=53014 Wed, 25 Jul 2012 10:45:40 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Dierlijk plankton. Calanus. Dit kreeftachtige diertje vormt het hoofdvoedsel van de haring in de Noordzee.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=52975&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=52975 Wed, 25 Jul 2012 08:50:30 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Aasgarnalen (Schizopoden).]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42310&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42310 Tue, 26 Jul 2011 14:01:32 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-11. Conchoecia belgicae. Fig. 1. Schale des Männchen (Profil, nicht verbogen) 28 X Fig. 2. Frontalorgan und 1. Antn. des Weibchen. 90 X Fig. 3. Frontalorgan und 1. Antn. des Männchen. 58 X Fig. 4. Endstück des Frontalorgans des Männchen. 154 X Fig. 5. Innenast der rechten 2. Antn. des Männchen. 70 X Fig. 6. Stück der lateralen Eckdrüse (vergl. p. 4). 118 X Fig. 7. Hinterrand der ausgebreiteten Schale eines Männchen. 43 X u Dr, unsymmetrische Drüse; l Dr, laterale Eckdrüse; m Dr, dorsale mediale Drüse. Fig. 8. Bewaffnetes Stück der Hauptborste und benachbarte Stücke der Nebenborsten. Fig. 9. Innenast der 2. Antn des Weibchen. Fig. 10-11. Linkes und rechtes Hakenglied der 2. Antn. des Männchen, rechts (11) mit dem 2. Glied und der Basis der Borsten. Fig. 12-15. Paradoxostoma magellanica. Fig. 12. Maxille, von der Athemplatte sind nur die mundwärts gerichteten Strahlen gezeichnet. 270 X Fig. 13. Rechte isolirte Schale. 154 X Fig. 14. Penis. 270 X Fig. 15. 1. und 2. Antn. 270 X]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42128&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42128 Mon, 25 Jul 2011 07:23:07 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-6: Oncaea notopus. 1. Weibchen. Dorsalansicht vergr. 130. 2. Weibchen. Maxilliped vergr. 280. 3. Weibchen. 2. Antenne vergr. 280. 4. Weibchen. Furca vergr. 280. 5. Weibchen. 5. Fuss vergr. 280. 6. Weibchen. 4. Fuss, Endopodit vergr. 280. Fig. 7-11: Oncaea conifera. 7. Weibchen. Hinterrumpf, dorsal vergr. 205. 8. Weibchen. Lateralansicht vergr. 75. 9. Weibchen. Maxilliped (Teil) vergr. 280. 10. Weibchen. 4. Fuss, Endopodit vergr. 280. 11. Weibchen. 2. Antenne vergr. 280. Fig. 12- 17: Oncaea curvata. 12. Weibchen. Dorsalansicht vergr. 130. 13. Weibchen. Analsegment und Furca, dorsal vergr. 280. 14. Weibchen. 2. Antenne vergr. 280. 15. Weibchen. 4. Fuss, Endopodit vergr. 280. 16. Weibchen. Lateralansicht vergr. 130. 17. Weibchen. Maxilliped vergr. 280.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42127&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42127 Mon, 25 Jul 2011 07:21:37 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-6: Monstrilla conjunctiva. 1. Männchen. Lateralansicht vergr. 75. 2. Männchen. 1. Antenne vergr. 130. 3. Männchen. Hinterrumpf, lateral vergr. 205. 4. Männchen. Hinterrumpf, ventral vergr. 205. 5. Männchen. 4. Fuss vergr. 205. 6. Männchen. 1. Fuss vergr. 205. Fig. 7-17: Ectinosoma antarcticum. 7. Weibchen. 1. Fuss vergr. 375. 8. Weibchen. Dorsalansicht vergr. 150. 9. Weibchen. 5. Fuss vergr. 375. 10. Weibchen. 2. Maxille vergr. 375. 11. Männchen. 1. Antenne vergr. 375. 12. Weibchen. 1. Antenne vergr. 375. 13. Weibchen. 2. Antenne vergr. 375. 14. Weibchen. 1. Maxille, Palpus vergr. 375. 15. Weibchen. Maxilliped vergr. 375. 16. Männchen. 5. Fuss vergr. 375. 17. Männchen. Mandibel, Palpus vergr. 375.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42126&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42126 Mon, 25 Jul 2011 07:20:05 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-7: Idya racovitzai. 1. Weibchen. 1. Antenne vergr. 280. 2. Weibchen. Maxilliped vergr. 280. 3. Weibchen. Lateralansicht vergr. 130. 4. Weibchen. Mandibel vergr. 280. 5. Weibchen. 2. Maxille vergr. 280. 6. Weibchen. 5. Fuss vergr. 280. 7. Weibchen. 1. Fuss vergr. 280. Fig. 8-13: Idya tenuimana. 8. Weibchen. 1. Antenne vergr. 300. 9. Weibchen. Dorsalansicht vergr. 75. 10. Weibchen. 1. Fuss vergr. 300. 11. Weibchen. Furca vergr. 375. 12. Weibchen. Maxilliped vergr. 375. 13. Weibchen. 5. Fuss vergr. 375. Fig. 14-21: Nitocra gracilimana. 14. Männchen. 1. Fuss vergr. 280. 15. Männchen. Mandibel, Palpus vergr. 280. 16. Männchen. Lateralansicht vergr. 130. 17. Männchen. Analsegment und Furca, dorsal vergr. 225. 18. Männchen. 1. Antenne vergr. 280. 19. Männchen. 5. Fuss und Genitaldeckel vergr. 280. 20. Männchen. 2. Antenne vergr. 280. 21. Männchen. Maxilliped vergr. 280.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42125&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42125 Mon, 25 Jul 2011 07:18:37 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-13: Dactylopus antarcticus. 1. Männchen. Dorsalansicht vergr. 110. 2. Weibchen. Rostrum und 1. Antenne vergr. 280. 3. Weibchen. 2. Antenne vergr. 280. 4. Weibchen. Mandibel vergr. 280. 5. Männchen. 1. Antenne vergr. 355. 6. Weibchen. 1. Maxille vergr. 280. 7. Männchen. 2. Fuss, Endopodit vergr. 355. 8. Weibchen. Maxilliped vergr. 280. 9. Weibchen. 5. Fuss vergr. 280. 10. Weibchen. 1. Fuss vergr. 280. 11. Weibchen. Lateralansicht vergr. 110. 12. Männchen. 5. Fuss vergr. 355. 13. Weibchen. Analsegment und Furca vergr. 280. Fig. 14-23: Dactylopus crassus. 14. Weibchen. Lateralansicht vergr. 75. 15. Weibchen. 1. Antenne vergr. 280. 16. Weibchen. 2. Antenne, Exopodit vergr. 280. 17. Weibchen. Mandibel vergr. 280. 18. Männchen. 1. Fuss vergr. 280. 19. Weibchen. Maxilliped vergr. 280. 20. Männchen. 2. Fuss vergr. 280. 21. Männchen. 5. Fuss vergr. 280. 22. Männchen. 1. Antenne vergr. 280. 23. Weibchen. 5. Fuss vergr. 205.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42124&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42124 Mon, 25 Jul 2011 07:15:18 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-14: Harpacticus brevicornis. 1. 2. Maxille, 1. Lobus vergr. 280. 2. Weibchen. Lateralansicht vergr. 75. 3. Weibchen. Rostrum und 1. Antenne vergr. 225. 4. Männchen. 1. Antenne vergr. 130. 5. Männchen. 5. Fuss vergr. 280. 6. Weibchen. 5. Fuss vergr. 280. 7. Männchen. Mandibel vergr. 280. 8. Weibchen. 2. Antenne, Exopodit vergr. 375. 9. Männchen. Dorsalansicht vergr. 75. 10. Weibchen. 1. Fuss vergr. 225. 11. Männchen. 2. Fuss vergr. 130. 12. Männchen. 1. Maxille, Palpus vergr. 280. 13. Männchen. 4. Fuss vergr. 130. 14. Männchen. Maxilliped vergr. 280. Fig. 15-19: Harpacticus furcifer 15. Weibchen. Rostrum und 1 Antenne vergr. 205. 16. Weibchen. 1. Fuss vergr. 205. 17. Weibchen. Maxilliped vergr. 205. 18. Weibchen. 2. Maxille vergr. 280. 19. Weibchen. Mandibel vergr. 280.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42123&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42123 Mon, 25 Jul 2011 07:14:25 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-12: Harpacticus chelifer. 1. Weibchen. 2. Maxille, 1. und 2. Lobus vergr. 280. 2. Weibchen. Lateralansicht vergr. 75. 3. Weibchen. Rostrum und 1. Antenne vergr. 205. 4. Weibchen. 2. Antenne vergr 205. 5. Weibchen. Mandibel vergr. 280. 6. Weibchen. 5. Fuss vergr. 280. 7. Männchen. 5. Fuss vergr. 280. 8. Männchen. 2. Fuss, Endopodit vergr. 205. 9. Männchen. 3. Fuss, Exopodit vergr. 205. 10. Weibchen. Maxilliped vergr 205. 11. Weibchen. 1. Maxille, Palpus vergr. 280. 12. Weibchen. 1. Fuss vergr. 205. Fig. 13-18: Harpacticus furcifer. 13. Weibchen. Letzte Abdomensegmente, Furca, ventral vergr. 110. 14. Weibchen. Lateralansicht vergr. 75. 15. Weibchen. 5. Fuss vergr. 205. 16. Weibchen. 4. Fuss vergr. 150. 17. Weibchen. 1. Maxille vergr. 280. 18. Weibchen. 2. Antenne vergr. 205.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42122&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42122 Mon, 25 Jul 2011 07:10:36 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-15: Cyclopina belgicae. 1. Weibchen. Dorsal vergr. 75. 2. Weibchen. Furca, rechter Zweig, dorsal vergr. 280. 3. Weibchen. Hinterrumpf lateral vergr. 130. 4. Weibchen. Vordere Antenne vergr. 205. 5. Weibchen. Hintere Antenne vergr. 280. 6. Weibchen. Mandibel vergr. 280. 7. Weibchen. Maxilliped vergr. 205. 8. Weibchen. 1. Ruderfuss vergr. 205. 9. Weibchen. 4. Ruderfuss vergr. 205. 10. Weibchen. Rudimentäres Füsschen vergr. 280. 11. Männchen. Lateral vergr. 130. 12. Männchen. Vordere Antenne vergr. 280. 13. Männchen. 2. Ruderfuss, distale Stück des Exopoditen vergr. 280. 14. Männchen. Rudimentäres Füsschen vergr 280. 15. Männchen. Genitaldeckel vergr. 280. Fig. 16-23: Scottocheres stylifer. 16. Weibchen. Dorsal vergr. 75. 17. Weibchen. Vordere Antenne vergr. 205. 18. Weibchen. Hintere Antenne vergr. 205. 19. Weibchen. Maxilliped vergr. 205. 20. Weibchen. 1. Ruderfuss vergr. 205. 21. Weibchen. 2. Ruderfuss vergr. 205. 22. Weibchen. 4. Ruderfuss vergr. 205. 23. Weibchen. Rudimentäres Füsschen vergr 205.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42121&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42121 Mon, 25 Jul 2011 07:05:59 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-9: Heterorhabdus austrinus. 1. Weibchen. Dorsal vergr. 30. 2. Weibchen. Stirn lateral vergr. 75. 3. Weibchen. Abdomen ventral vergr. 75. 4. Weibchen. Abdomen lateral vergr. 75. 5. Weibchen. Vordere Antenne, proximale Glieder vergr. 130. 6. Weibchen. 2. Maxille, distales Stück vergr. 130. 7. Weibchen. Maxilliped vergr. 130. 8. Weibchen. 3. Bein, Exopodit, 3. Glied vergr. 130. 9. Weibchen. 5. Bein vergr. 130. Fig. 10-16: Oithona frigida. 10. Weibchen. Kopf lateral vergr. 205. 11. Weibchen. Kopf dorsal vergr. 205. 12. Weibchen. 1. Maxille, distales Stück vergr. 280. 13. Weibchen. 1. Bein vergr. 280. 14. Weibchen. 2. Bein vergr. 280. 15. Weibchen. 3. Bein, Exopodit vergr. 280. 16. Weibchen. 4. Bein vergr. 280.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42120&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42120 Mon, 25 Jul 2011 06:59:32 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-5: Racovitzanus antarcticus. 1. Weibchen. 1. Bein vergr. 205. 2. Weibchen. 2. Bein vergr. 130. 3. Weibchen. 3. Bein vergr. 130. 4. Weibchen. 4. Bein vergr. 130. 5. Weibchen. 5. Bein vergr. 205. Fig. 8-12: Metridia gerlachei. 6. Weibchen. Dorsal vergr. 30. 7. Weibchen. Lateral vergr. 30. 8. Weibchen. Rumpfende dorsal vergr. 75. 9. Weibchen. Vordere Antenne, proximale Glieder vergr. 75. 10. Männchen. Greifantenne, distale Glieder vergr. 130. 11. Weibchen. 2. Bein, 2. Basalglied und 1. Glied des Endopoditen vergr. 75. 12. Weibchen. 4. Bein, Exopodit, 3. Glied vergr. 75. 13. Weibchen. 5. Beinpaar vergr. 130. 14. Männchen. 5. Benenpaar, Vorderfläche vergr. 130.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42119&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42119 Mon, 25 Jul 2011 06:58:26 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-7: Scolecithrix glacialis. 1. Weibchen. Dorsal vergr. 75. 2. Weibchen. Lateral vergr. 75. 3. Weibchen. 1. Bein vergr. 205. 4. Weibchen. 2. Bein vergr. 205. 5. Weibchen. 3. Bein vergr. 205. 6. Weibchen. 4. Bein vergr. 205. 7. Weibchen. 5. Bein vergr. 280. Fig. 8-12: Racovitzanus antarcticus. 8. Weibchen. Lateral vergr. 45. 9. Weibchen. Stirn lateral vergr. 130. 10. Weibchen. Abdomen ventral vergr. 130. 11. Weibchen. Vordere Antenne vergr. 75. 12. Weibchen. 1. Maxille, distales Stück vergr. 205. 13. Weibchen. 2. Maxille vergr. 205.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42118&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42118 Mon, 25 Jul 2011 06:55:11 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-8: Euchaeta antarctica. 1. Weibchen. Rumpfmitte ventral vergr. 45. 2. Weibchen. Rumpfmitte lateral vergr. 45. 3. Weibchen. 1. Bein, Exopodit vergr. 75. 4. Männchen. 1. Bein, Exopodit vergr. 75. 5. Weibchen. 2. Bein, Exopodit, 3. Glied vergr. 75. 6. Männchen. 2. Bein, Exopodit, 3. Glied vergr. 75. 7. Männchen. 5. Beinpaar, Vorderfläche vergr. 45. 8. Männchen. 5. Beinpaar, Vorderfläche, Endteil des linken Beines vergr. 75. Fig. 9-16: Euchaeta austrina. 9. Weibchen. Rumpfmitte ventral vergr. 45. 10. Weibchen. Rumpfmitte lateral vergr. 45. 11. Weibchen. 1. Bein, Exopodit vergr. 75. 12. Männchen. 1. Bein, Exopodit vergr. 75. 13. Weibchen. 2. Bein, Exopodit, 3. Glied vergr. 75. 14. Männchen. 2. Bein, Exopodit, 3. Glied vergr. 75. 15. Männchen. 5. Beinpaar, Vorderfläche vergr. 45. 16. Männchen. 5. Beinpaar, Vorderfläche, Endteil des linken Beines vergr. 75.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42117&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42117 Fri, 22 Jul 2011 12:51:59 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-5: Pseudocalanus pygmaeus. 1. Weibchen. Lateral vergr. 130. 2. Weibchen. Vordere Antenne vergr. 205. 3. Weibchen. Abdomen dorsal vergr. 205. 4. Weibchen. 2. Bein vergr. 280. 5. Weibchen. 4. Bein vergr. 280. Fig. 6-14: Stephus longipes 6. Männchen. Dorsal vergr. 130. 7. Weibchen. Abdomen dorsal vergr. 205. 8. Weibchen. Rumpfmitte lateral vergr. 205. 9. Weibchen. Vordere Antenne vergr. 75. 10. Weibchen. Mandibellade vergr. 280. 11. Weibchen. 4. Bein vergr. 280. 12. Weibchen. 5. Bein vergr. 280. 13. Männchen. 5. Bein vergr. 205. 14. Männchen juv. 5. Bein vergr. 205.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42116&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=42116 Fri, 22 Jul 2011 12:42:23 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-8: Calanus propinquus. 1. Weibchen. Stirn dorsal vergr. 45. 2. Weibchen. Stirn lateral vergr. 45. 3. Weibchen. Hinterer Rumpfteil dorsal vergr. 45. 4. Weibchen. Rumpfmitte lateral vergr. 45. 5. Weibchen. 2. Bein, Exopodit, 3. Glied vergr. 130. 6. Männchen. 4. Bein, Exopodit, 3. Glied vergr. 80. 7. Männchen. 5. Bein, Vorderfläche vergr. 62. 8. Weibchen. 5. Bein, Innenrand des 1. basalgliedes vergr. 130. Fig. 9: Calanus simillimus. 9. Weibchen. 5. Bein, Innenrand des 1. basalgliedes vergr. 205. Fig. 10-14: Calanus acutus. 10. Weibchen. Stirn dorsal vergr. 45. 11. Weibchen. Stirn lateral vergr. 45. 12. Weibchen. Rumpfmitte lateral vergr. 45. 13. Weibchen. Vordere antenne, letzte Glieder vergr. 130. 14. Weibchen. 2. Bein, Exopodit, 3. Glied vergr. 130. Fig. 15-18: Rhincalanus grandis. 15. Weibchen. Dorsal vergr. 15. 16. Weibchen. Stirn lateral vergr. 30. 17. Weibchen. Hinterer Rumpfteil lateral vergr. 30. 18. Weibchen. 5. Bein vergr. 130.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41646&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41646 Wed, 13 Jul 2011 12:31:00 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-7. Anchorella uncinata. Fig. 8-15. Clavella hippoglossi. Fig. 1. Les premières cellules du blastoderme sortent du deutoplasma, qui présente les caractères de celui des Chondracanthes. (Pl. IV, fig. 2 et 5.) Fig. 2. Les cellules se sont multipliées et le blastoderme s’est étendu sur la face inférieure de l’oeuf qui est vu latéralement. Fig. 3. Idem plus avancé, vu de la même manière. Fig. 4. Idem vu du côté du dos. Les bourrelets aux dépens desquels vont se former les antennas et les membres sont formés. Fig. 5. Idem un peu plus avancé. Les incisions pour les premiers appendices se sont déjà produites. Fig. 6. Un embryon ayant atteint le même degré de développement que l’embryon représenté à la figure 3. Fig. 7. Un embryon débarrassé des enveloppes de l’oeuf. Fig. 8. Oeuf de Clavella. Les premières cellules sortent du deutoplasma. Fig. 9. Cellules isolées sortant du vitellus. Fig. 10. Le blastoderme s’est étendu sur les faces latérales de l’oeuf qui est vu du côté du dos. Fig.12. Le même, un peu plus avancé, vu de la même manière. Fig.13. Le même vu latéralement. Fig.14. Oeuf vu du côté du dos, montrant distinctement les cellules du blastoderme. Fig.15. Oeuf montrant l’embryon tout formé. Il ne s’est pas encore étendu de cellules autour de l’extrémité céphalique. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41645&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41645 Wed, 13 Jul 2011 12:27:05 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-8. Chondracanthus triglae. Fig. 10-23. Cetochilus septentrionalis. Fig. 1. Oeuf représentant la division en 128 globes. Fig. 2. Le même vu par la coupe, après avoir été traité par l’alcool, puis par la glycérine. Les globes ont la forme de pyramides. Le deutoplasma commence à se séparer du protoplasma et à s’amasser au centre de l’oeuf. Fig. 3. Cellules du même, vues de face. Fig. 4. Un oeuf dans un état de division plus avancé. Fig. 5. Le même vu par la coupe, après avoir été traité par l’acide acétique en solution faible. Fig. 6. Cellules du même, se séparant par étranglement des derniers restes du deutoplasma. Fig. 7. Oeuf plus avancé, montrant le commencement des incisions pour les membres. Fig. 8. Le même, vu par la coupe (préparation par l’acide acétique); le blastoderme est entièrement formé. Fig. 10. Oeuf de Cetochilus septentrionalis avant la disparition de la vésicule germinative. Fig. 11. Le même où l’on ne peut plus apercevoir la vésicule. Fig. 12. Le même où la vésicule a reparu avec la forme de biscuit. Fig. 13. Le même oeuf présentant la division en 2; les noyaux sont parfaitement reconnaissables. Fig. 14. Le même où les noyaux ont disparu. Fig. 15. Les noyaux ont reparu et présentent la forme de biscuit. Fig. 16. Le même présentant la division en 3. Fig. 17, 18, 19. États successifs d’un même oeuf. Fig. 20. La séparation commence à s’effectuer entre le protoplasma et le deutoplasma qui s’amasse au centre. Fig. 21. Idem dans un état plus avancé. Fig. 22. Oeuf brisé montrant le blastoderme. Le deutoplasma est sorti de la cavité circonscrite par la première couche cellulaire de l’embryon. Un infusoire remuait constamment cet oeuf, de facon à nous le faire voir sous toutes ses faces. Fig. 23. Le blastoderme est entièrement formé. Les incisions pour les membres de l’embryon commencent à paraître.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41644&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41644 Wed, 13 Jul 2011 12:20:29 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Chondracanthus triglae. Fig. 1. Jeune oeuf, cellule protoplasmatique, montrant les mouvements amoeboïdes; a, b, c, d, e, f, représentent des états successifs d’un mème jeune oeuf. Fig. 2. Idem; a, b, c, d, e, formes successives d’un même jeune oeuf. Fig. 3. a et b. Jeunes oeufs dont le protoplasma s’est moulé sur des particules solides. Fig. 4. Un jeune oeuf ayant absorbé des particules de carmin; un grand nombre de ces granulations sont accolées à sa surface. Fig. 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11. Les diverses phases de la formation de l’oeuf; il est limité par un contour très-net; mais ce contour n’est pas double; ces oeufs ne présentent pas de membrane. On voit le protoplasme se charger de plus en plus de corpuscules réfringents (deutoplasma). Fig. 12. Micropyle de l’oeuf du Chondracanthus Soleae. Fig. 13. Oeuf non encore modifié, ayant pénétré dans l’ovisac depuis peu de temps. Les elements réfringents sont tous de petite dimension. Un chorion s’applique immédiatement sur le vitellus. Il présente en outre un exochorion dépendant de l’ovisac. Fig. 14. Oeuf de Chondracanthus Triglae vu par réflexion, montrant la segmentation en 2. Fig. 15. Idem de Chondracanthus cornutus présentant la division en 3. Fig. 16, 17, 18. Idem de Chondracanthus Triglae vus par réflexion montrant les divisions en 4, 8 et 16. Fig. 19. Le même oeuf que celui qui est représenté à la figure 18, montrant le passage à la division en 64, chaque globe se divise par deux sillons disposés en croix. Fig. 20. Idem montrant la division en 64. Fig. 21. Oeuf montrant le passage de la division en 8 à la division en 32. Fig. 22. a, b, c, d. Noyaux se divisant en quatre portions. a. Un globe vitellin montrant les deux sillons et les quatre noyaux résultant de la division du noyau primitif. Fig. 23 et 24. Le même oeuf qu’à la figure 21, montrant la division en 32 globes ou plutôt en 32 pyramides. Fig. 25. a, b, c. États successifs d’un même segment, dans un oeuf divisé en 32 globes, pour montrer le passage à la division en 128; d, le noyau pendant que le globe présentait l’aspect représenté à la figure b; e, idem, pendant que le noyau avait la forme représentée figure c. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41643&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41643 Wed, 13 Jul 2011 12:17:09 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Fig. 1-15. Gammarus locusta.- 16-17. Gammarus fluviatilis? Fig. 1. Oeuf vu par sa face inférieure, au moment ou il est anivé it la division en 16. Fig. 2, 3, 4 et 5. Oeufs montrant le fractionnement à ses diverses phases, tel qu’il se produit à sa face inférieure. Fig. 5. Oeuf vu par sa face inférieure à la fin du fractionnement. Fig. 6. Oeuf montrant la formation des cellules du blastoderme; chaque globe vitellin donne naissance à une cellule. Fig. 7. Les cellules se sont accolées l’une à l’autre, pour la formation de la membrane embryonnaire; l, membrane embryonnaire s’accusant par un double contour. Elle est immédiatement appliquée sur ces cellules. On ne reconnait plus le globes vitellins. Fig. 8. Les cellules se sont décollées de la membrane embryonnaire, à cette partie de la surface de l’oeuf qui doit devenir la face ventrale de l’embryon. Le deutoplasma a subi le phénomène du fendillement. Fig. 9. Blastoderme après la multiplication des premières cellules, montrant que cette multiplication est plus rapide à la face ventrale qu’à la face dorsale. Fig. 10. Un oeuf montrant le commencement de la réflexion de la face ventrale vers la face dorsale; p, indique le sillon ventral. Fig. 11. Un oeuf plus avancé dans son développement. Le sillon ventral est complétement formé et l’embryon montre les premiers rudiments des appendices; n représente dans les figures 11 et 12 le renflement dorsal, où, plus tard, se développe le prétendu micropyle. Fig. 12. a, Globes vitellins montrant le commencement de la séparation du protoplasma d’avec le deutoplasma; b et c, cellules du blastoderme nouvellement formées, montrant la division de leur noyau. Fig. 13. Cellules du blastoderme accolées l’une à l’autre, pour former la membrane embryonnaire déjà parfaitement reconnaissable. Fig. 14. Cellules ayant repris leur forme arrondie après s’être détachées de la membrane qu’elles ont formée. Fig. 15. a, b, c, d. Changements d’un même globe vitellin observé pendant 25 à 30 minutes. On voit le deutoplasma s’écarter de plus en plus de la périphérie. Fig. 16. Gammarus fluviatilis? Oeuf montrant les cellules dépourvues de membranes qui, en se multipliant, donnent naissance au blastoderme. Cet oeuf est vu à la lumière incidente; les cellules apparaissent comme autant de taches blanches. Gross. 120 environ. Fig. 17. Quelques-unes de ces cellules observées par réfraction au grossissement de 330. On en reconnaît qui présentent deux noyaux et il est facile de reconnaître qu’elles sont dépourvues de membrane. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41642&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41642 Wed, 13 Jul 2011 12:09:27 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Gammarus locusta. Fig. 1. Oeuf ne présentant encore aucune modification, montrant les gouttelettes réfringentes du vitellus. Il est vu comme ceux qui suivent à un grossissement de 150 environ. Fig. 2. Oeuf montrant la division en deux. On reconnaît dans chacun des globes le noyau qui, dans l’oeuf vu par réflexion, apparaît comme une tache plus pâle. Fig. 3. Oeuf montrant la division en 4. Fig. 4. Oeuf vu latéralement, montrant les globes dans leur plus grande longueur; cette position est très-favorable pour observer la subdivision de ces globes au moment où ils vont fournir la division en 8. Fig. 5, 6, 7 et 8. Le même oeuf qui est représenté à la figure 4; pour montrer le passage de la division en 4 à la division en 8; La figure 7 représente les huit globes ayant chacun une forme arrondie. La figure 8 représente ces mêmes globes affaissés sur euxmêmes. L’état représenté fig. 8 est postérieur à celui qui est figuré fig. 7. Fig. 9. Un oeuf montrant la division en 8, vu par la face supérieure. Fig. 10, 11 et 12. Le même montrant le passage de la division en 8 à la division en 16. Les grands globes se divisent d’abord; immédiatement après commence la division des petits. Fig. 13, 14, 15 et 16. Ètats successifs d’un même oeuf, toujours vu par sa face supérieure. La figure 16 représente la face supérieure de l’oeuf à la fin du fractionnement. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41639&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41639 Wed, 13 Jul 2011 11:54:02 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Les seize globes des rangées III et IV et les huit de la rangée V se divisent chacun par un plan méridien, de sorte que, à partir de ce moment, on reconnaît trente-deux globes dans chacune de ces rangées III et IV; seize dans la rangée V. A la fin du fractionnement nous trouvons sept rangées superposées de globes vitellins.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41638&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41638 Wed, 13 Jul 2011 11:52:51 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Voici les changements qui se produisent chez le Gammarus locusta postérieurement aux dernières modifications que nous avons vues se produire, et à la suite desquelles, l’oeuf renfermait six rangées de globes que nous désignons par les chiffres I, II, III, IV, V, VI. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41636&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41636 Wed, 13 Jul 2011 11:48:08 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Chacun des huit petits globes se divise en 2, par la formation d’un plan parallèle à l’équateur. La figure chématique représente l’oeuf au moment du fractionnement où nous en sommes arrivés. Nous désignons par les chiffres I, II, III, IV les quatre rangées de globes que l’on peut distinguer dans cet oeuf, en partant de sa face inférieure.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41634&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41634 Wed, 13 Jul 2011 11:46:02 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Un temps assez considérable s’écoule avant que les huit globes se subdivisent ultérieurement. Après ce temps d’arrêt, chacun des quatre grands globes se divise en deux portions égales par un plan méridien. Très-peu de temps après, on voit les quatre petits globes, qui présentent à ce moment des noyaux très-distincts, en forme de biscuits, se subdiviser de la même manière; les lignes qui séparent les huit globes dérivés des quatre petits coïncident avec celles que l’on distingue entre les huit grands.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41630&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=41630 Wed, 13 Jul 2011 11:42:50 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Nous donnons ci-contre une figure chématique représentant la division en 8.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=41606&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=41606 Wed, 13 Jul 2011 09:39:10 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Fig. 1. Chondracanthus cornutus, femelle, de Turbot, vue par sa face inférieure. Fig. 2. Chondracanthus gurnardi, Van Ben., femelle, de Trigla gurnardus, vue également du côté du ventre. Fig. 3. Chondracanthus gibbosus, Kr., femelle de Lophius piscatorius. Fig. 4. Anchorella emarginata, mâle et femelle, attachée encore à l’arc branchial de l’Alosa finta. Fig. 5. Anchorella centrodonti, femelle, de Pagellus centrodontus. Fig. 6. Anchorella paradoxa, Van Ben., femelle de la cavité branchiale du Maquereau. Fig. 7. Anchorella uncinata, femelle de Gadus aeglefinus. Fig. 8. Anchorella ovalis, Kr., femelle de Trigla gurnardus. Fig. 9. Brachiella rostrata, Kr., femelle d’Hyppoglossus vulgaris. Fig.10. Brachyella thynni, Cuv., femelle. On voit à côté la grandeur naturelle. Fig. 11. Lernaeopoda dalmanni, Retz., femelle de Raia batis. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=41605&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=41605 Wed, 13 Jul 2011 09:19:58 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Fig. 1. Caligus gracilis, Van Ben., de Turbot, chargée d’oeufs. On voit à côté l’animal de grandeur naturelle. Fig. 2. Caligus elegans, Van Ben., mâle de Gadus morrhua; la ligne à côté indique la grandeur naturelle. Fig. 3. Pandarus bicolor, femelle de Galeus canis. On voit à côté l’animal de grandeur naturelle; on le trouve sur la peau. Fig. 4. Clavella labracis, femelle de Labrus trimaculatus, vue du côté du dos. Les sacs ovifères ne sont dessinés qu’à la base. On voit que les oeufs sont fort grands et que les sacs sont courts; dessiné par mon fils. Fig. 5. Bomolochus soleae, Van Ben., femelle chargée d’oeufs, des branchies de la sole. Fig. 6. Ergasilus nonus, Van Ben., femelle de Mugil capito; dessiné par mon fils à Concarneau. Fig. 7. Ergasilus osmeri, Van Ben., de l’Éperlan, vu du côté du dos.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33639&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33639 Fri, 17 Sep 2010 15:56:41 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Peltogaster paguri. Fig. 1 De Peltogaster paguri op ware grootte. Op het abdomen van de hermietkreeft, is zijn opening centraal naar voren te zien. Het zijn de rode ‘vitellus’ die deze kleur geven aan de parasiet. Fig. 2 Hetzelfde, losgehecht, lichtjes vergroot. De spiervezels van de hermietkreeft die in het lichaam van de parasiet binnendringen zijn te zien. Men ziet een ‘rubanaire’ orgaan van het steeltje ‘pédicule’ tot aan de opening. Fig. 3 De Peltogaster paguri geïsoleerd, gezien van de zijkant, vertoont een chitineuze krans die hem op de plaats van de aanhechting houdt. Fig. 4 Hetzelfde dier opengelegd, om de grote centrale holte te tonen en het ‘rubanaire’ orgaan te tonen gezien vanbinnen. Fig. 5 Een eitje in vorming. Fig. 6 Een embryo gezien langs de dorsale zijde, omgeven door membranen van het ei. Fig. 7 Een geïsoleerde embryo, gezien in profiel, vertoont zijdeachtige poten en een caudaal aanhangsel. Fig. 8 Een jonge Sacculina, gezien in profiel, vertoont nog overblijfselen van zijn regelmatige en symmetrische vorm. Fig. 9 Hetzelfde, losgemaakt, gezien van opzij, vertoont op de zijkant overblijfselen van geaborteerde aanhangsels en op de mediane lijn, een plooi die lijkt te wijzen op het caudale uiteinde. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33638&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33638 Fri, 17 Sep 2010 15:55:59 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Sacculina carcini, Rathke. Fig. 1 De eitjes in ontwikkeling, van a tot en met f. Fig. 2 Sacculina nog aan het abdomen van de krab vastgehecht. Fig. 3 Hetzelfde, geïsoleerd, gezien op ware grootte. Fig. 4 Hetzelfde vergroot, om bovenal in a, het adhesiepunt en in b, de opening te tonen. Fig. 5 Hetzelfde geopend, om de vertakkingen van het ovarium en de baarmoeder of uterus weer te geven. Fig. 6 Deze vertakkingen apart laten de eitjes en de embryo’s daar zien. Fig. 7 De krab gezien langs de kant van het sternum, laat zien de levende Sacculina in zijn geheel zien, zoals men ze kan waarnemen in de natuur. Fig. 8 Een embryo in een eitje. Fig. 9 Hetzelfde, geïsoleerd. Fig. 10 Een Sacculina nog aan het abdomen van de krab vastgehecht, geopend in de lengte vanaf de opening a. Fig. 11 Een Sacculina op ware grootte, vastgehecht aan een Grapsus varius, synoniem van Pachygrapsus marmoratus, wijfje van de Palma, naar een originele tekening bekendgemaakt door M. Carl Semper, voor zijn vertrek naar de Filipijnen. De opening b is in verbinding met de lichaamsholte van de Grapsus, en het chitineus membraan van de ene is verbonden met die van de andere. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33637&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33637 Fri, 17 Sep 2010 15:55:23 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

1-4. Laemargus muricatus, synoniem van Orthagoriscicola muricatus. 5-8. Lernea branchialis, volwassen vrouwtje van de wijting (Merlangius merlangus). 9-13. Lernea branchialis, jong vrouwtje van de pitvis (Callionymus lyra L.) van vijf centimeter lang. Fig. 1 Een vrouwtje onder lichte vergroting, gezien van de dorsale kant. Men ziet twee thoracale ringen tussen de cephalothorax en het achterste deel van het lichaam. Heel het abdominale gebied is bedekt door achterste ‘èlythroïdes’ (dekschildjes). Fig. 2 Een ander wijfje gezien langs de buikzijde. Men onderscheidt de antennen, de drie paar kaakpoten ‘pieds-mâchoires’, de mond met zijn tasters, de twee eerste paar tweetakkige ‘biramées’ poten en de twee laatste met hun buitengewoon ontwikkelde kwabben. Aan de basis van het abdomen, ziet men een spermatofoor. Fig. 3 De geïsoleerde mondkegel, in zijn gewone positie. De lip, gespleten in zijn lengte, bedekt de gehele kegel en een groot deel van de mandibula’s. Men ziet de tasters in de baan van de kegel. Fig. 4 Het uiteinde van de lip vertoont een vrije rand en microscopische stekels. Fig. 5 Een geïsoleerd volwassen wijfje van de Lernea branchialis. Fig. 6 Deel van het oviduct met vier eitjes. Fig. 7 Een geïsoleerd ei met een embryo. Fig. 8 Een ander eitje met een minder ver ontwikkeld embryo. Fig. 9 Een jong wijfje van de Lernea branchialis in het midden van haar ontwikkeling, vertoont, vooraan het rudiment van een eileider, de oogvlek, vier paar pereiopoden en de plaatsing van het caudaal segment voor het verschijnen de eileiders. Fig. 10 Deel van het geïsoleerde hoofd van hetzelfde dier, om het oog en de kaakpoten ‘pattes-mâchoires’, die later verdwijnen te tonen. Fig. 11 Derde en vierde paar pereiopoden van hetzelfde dier. Fig. 12 Twee paar van de andere kant van hetzelfde dier. Fig. 13 Caudaal segment met stekels van hetzelfde dier. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33636&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33636 Fri, 17 Sep 2010 15:54:41 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Cetochilus septentrionalis Goodsir, synoniem van Calanus finmarchicus Gunnerus. Fig. 1 Het volledige dier, lichtjes vergroot gezien in profiel, weergegeven met de diverse aanhangsels in hun natuurlijke verhoudingen. Vooraan bemerkt men de antennulen, de echte antennen met hun sterke, ongelede angels, de tasters van de mandibula’s, de twee paar (maxilla’s) kaaklamellen, een paar kaakpoten ‘pattes-mâchoires’, en vijf paar echte poten of pereiopoden. Men ziet spierbanden die zich bijna over heel de lengte van het dier uitstrekken. Fig. 2 De onderkant van de thorax om de aanhangsels in hun respectievelijke positie te tonen. Men ziet vooraan: a. De valse antennen. b. De antennulen die ontwricht zijn aan hun basis, die twee bundels van buigspieren laten zweven, die de breuk maken. De tekenaar vergiste zich door ze als onbuigzame stekels voor te stellen. c. Het einde van het voorste segment. d. De antennen weergegeven, met hun basilair gedeelte, gewapend met twee sterke gevederde stekels en aan het uiteinde, met twee takken die elk gevormd zijn uit twee leden goed gevuld met gevederde stekels. Het bovenste terminale lid is hetgene die de langste stekels draagt. e. Het uiteinde van het segment dat de bovenste lip vormt. f. De mondopening. g. Het getande uiteinde van de mandibula’s of ‘protognathes’. h. Het kerngedeelte van de mandibula’s of ‘protognathes’. i. De tweetakkige ‘biramées’ en zijden tasters of ‘exognathes’. k. Twee laterale lobben die aan de mandibula’s of ‘protognathes’ hangen. l. Uitsnijding die de onderste lip vormt. m. De eerste maxilla of ‘deutognathe’, gevormd uit vier aparte lamelle, allen goed bedekt met gevederde stekels aan de uiteinden. n. De tweede maxilla of ‘tritiognathe’, gevormd uit een groot gevingerd lamel en een apart lamel. De vijf vingervormige uitsteeksels, evenals de lamel, dragen gevederde stekels. o. De eerste kaakpoot of ‘tetragnathe’ bedekt met zeer sterk gevederde stekels. Fig. 3 Het uiteinde van de antenne gezien onder dezelfde vergroting. Men ziet het terminale ‘procérithe’ bedekt met gewone stekels, en de twee voorgaande elk gewapend met extreem sterke stekel. De spiervezels doorlopen de binnenkant. Fig. 4 Het frontale deel van de cephalothorax gezien van bovenaan, om de valse antennen en de middelste oogvlek te tonen. Fig. 5 Het abdomen gezien van opzij en een deel van het laatste thoracale segment. De uropoden laten hun sterk gevederde stekels zien. Fig. 6 Een geïsoleerde pereiopode met zijn gevederde stekels. Fig. 7 Een dier gezien van de dorsale kant. De tekenaar heeft de antennes niet hun natuurlijke fijnheid gegeven. Fig. 8 Geïsoleerde exopoden. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33635&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33635 Fri, 17 Sep 2010 15:53:56 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Naupredia tristis, Van Ben. Fig. 1 Het dier gezien op ware grootte. Fig. 2 Het volledige dier, gezien in profiel, de antennulen, de antennen, de voornaamste monddelen, de pereiopoden, de branchiale blaasjes ‘vésicules branchiales’ en de uropoden zijn weergegeven. Fig. 3 Het hoofd alleen, gezien in profiel, om de relatieve positie van de aanhangsels van het cephalon duidelijker aan te duiden. Het eerste paar pereiopoden wordt aangewezen door de basilaire leden. Fig. 4 De geïsoleerde monddelen, in hun respectievelijke toestand, dat wil zeggen: De mandibula of ‘protognathe’. De eerste maxilla of ‘deutognathe’. De tweede maxilla of ‘tritognathe’. En de eerste kaakpoot of ‘tetragnathe’. Fig. 5 Het caudale segment en de uropoden gezien van onderen. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33634&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33634 Fri, 17 Sep 2010 15:53:20 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Anceus marinus Fig. 1 Het volledige dier in larvaal stadium, gezien van de dorsale kant, lichtjes vergroot. Fig. 2 Het hoofd is het eerste segment van de thorax, gezien van dezelfde kant, om bovenal de inplanting van de antennen en van de bek te tonen. Fig. 3 Het hoofd, gezien van de andere kant, om de diverse aanhangsels te tonen, die daar zijn ingeplant. Men ziet zeer duidelijk, vooraan, de twee mandibula’s die de bek begrenzen. Onderaan, langs de ene kant, een maxilla, eveneens getand aan het uiteinde, het dikke paar en de haken. Deze organen zijn weergegeven op hun respectievelijke plaats. Fig. 4 De voornaamste monddelen, een beetje meer vergroot, om de mandibula’s, de maxilla’s en de twee aanhangsels van het cephalon nog beter te tonen. Het laatste is getekend onder een relatief kleinere vergroting. Fig. 5 Het eerste paar van pereiopoden. Fig. 6 Het eerste paar van pleopoden. Fig. 7 De splijtpotige ‘biramée’ staartvin of achterste pleopode. Fig. 8 Het hart zoals het zich laat zien dwars door de integumenten. Fig. 9 Het hart, aangeduid door de pijlen en bolletjes, en de transversale stromen die er op uitlopen. Fig. 10 Een volwassen dier die naar het ons lijkt tot dezelfde soort behoort, getekend na de dood. Het hoofd, evenals de twee eerste thoracale ringen die de neiging hebben om één te worden met het hoofd, zijn de hardste delen van het skelet. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33633&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33633 Fri, 17 Sep 2010 15:52:41 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Slabberina agata, Van Ben. (Eurydice pulchra Leach) Fig. 1 Het dier lichtjes vergroot, dorsaal gezien, vertoond twee paar antennen, ogen op de zijkant en kringen van pigmentvlekken. Langs de zijkant ziet men de natuurlijke, ware grootte. Fig. 2 Het achterste deel van het lichaam, sterker vergroot, ook gezien vanaf de dorsale kant, om de bijzondere schikking van de pigmentvlekken te tonen op de abdominale segmenten. Enkel het laatste segment heeft er geen. Men ziet op de zijkant, voorwaarts, het uiteinde van het zevende paar poten, en, meer naar achteren, ziet men het uiteinde van de vijfde ‘sous-abdominale’ tak verschijnen. Fig. 3 De uitvergrote kop, gezien van onderen, vertoont antennen, ogen en het operculum. Fig. 4 De monddelen: van voren, eerst, de mandibula’s of protognathes met hun taster, de deutognathes, de tritognathes en de tetragnathes, allen op hun respectievelijke plaats. Fig. 5 Eerste paar thoracale poten of pereiopoden. Fig. 6 Vierde paar pereiopoden. Fig. 7 Zevende of laatste paat pereiopoden. Fig. 8 Een splijtpotig aanhangsel, pleopode, vertoont aan de kant een sterk vergrote, geïsoleerde angel, om te wijzen op de zijden baarden. Fig. 9 Spermafilamenten ondergebracht in de testikel. Fig. 10 Hetzelfde waarvan een deel ontrold is. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33632&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33632 Fri, 17 Sep 2010 15:52:05 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Leucon cercaria, Van Ben. (Pseudocuma (Pseudocuma) longicorne) Fig. 1 Volledig dier gezien in profile, naar voren, de antennen, de gnathopoden en de pereiopoden, naar achteren onderscheidt men de twee uropoden. Men herkent het spijsverteringskanaal dwars door de wanden van de carapax, dat wil zeggen de oesofagus of slokdarm, de maag, de leverkanalen ‘coecums hépatiques’ en een gedeelte van de darm. Ten slotte bemerkt men een pleopode op het eerste segment van het abdomen. Fig. 2 De samengedrukte cephalothorax gezien van boven, geeft van voren de antennen en de oogpigmentvlekken weer. Fig. 3 De diverse cephalothoracale aanhangsels, behalve de antennen, de ‘deutognathes’ of eerste paar kaken of maxilla’s en de tritognathes of tweede paar kaken of maxilla’s, weergegeven in hun respectievelijke volgorde. Onmiddelijk achter de ‘protognathes’ of mandibula’s a, onderscheidt men: b. De ‘deutognathes’ of eerste paar kaken of maxilla’s. c, d. De ‘tritognathes’ of tweede paar kaken of maxilla’s en de ‘tetragnathes’ of eerste paar kaakpoten. e, f. De ‘pentagnathes’ of tweede paar kaakpoten en de ‘hectognathes’ of derde paar kaakpoten. g. Het eerste thoracale segment en zijn pereiopode. Alleen de ‘protognathe’ of mandibula is frontaal te zien, al de andere aanhangsels zijn te zien in profiel. De aanhangsels, g, h, i en j van de figuur 5 moeten de aanhangsels a-g van de figuur 3 volgen, maar de plaats op de plaat blijft afwezig. Fig. 4 Terminaal, caudaal segment. Fig. 5 De antennen voorwaarts uitgestald, in het midden tussen hen stelt f het segment van de ‘hectognathe’ of derde paar kaakpoten voor zoals in figuur 3, en g, h, i komen overeen met de drie paar achterste thoracale poten of met de pereiopoden. De twee eerste zijn slechts gewapend met een rudimentaire zweephaar, j is een abdominaal aanhangsel of pleopode. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33631&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33631 Fri, 17 Sep 2010 15:51:28 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Bodotria Goodsirii, Van Ben. (Bodotria Goodsir) Fig. 1 Een mannetje, dorsaal gezien, toont de antennulen en de antennen in hun respectievelijke positie en de vier paar pereiopoden. Men kan, in deze positie, bovenal oordelen over grote ontwikkeling van de aanhangsels van de staart. Fig. 2 Hetzelfde zicht van de zijkant om, in deze positie, bovenal de kenmerkende fysionomie (kenmerkend uiterlijk) van de crustacea weer te geven, evenals de pereiopoden, de gnathopoden, de antennulen en de antennen, en tot slot de eigenaardige tweetakkige ‘biramées’ pleopoden. Fig. 3 Antennulen van het mannetje. Fig. 4 Antennen van het wijfje. Fig. 5 Laatste paar pleopoden van het mannetje. Fig. 6 Voorste deel van het lichaam van een wijfje, gezien van opzij om vooral de plaatsing van de antennulen, de antennen en de stekel van de carapax te tonen. Men bemerkt de vier thoracale segmenten en het eerste abdominale segment. Fig. 7 Een geïsoleerde antennule van een vrouwtje. Fig. 8 Een antenne van een vrouwtje. Fig. 9 Laatste paar van pereiopoden van het vrouwtje. Fig. 10 De ‘protognathe’ of mandibula. Fig. 11 De ‘deutognathe’ of eerste paar kaken, maxilla. Fig. 12 De ‘tritognathe’ of tweede paar kaken, maxilla. Fig. 13 Eerste paar van gnathopoden. Fig. 14 Tweede en laatste paar van gnathopoden. Fig. 15 Eerste paar van pereiopoden of borstpoten. Fig. 16 Geïsoleerde rechtse uropode van een mannetje.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33630&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33630 Fri, 17 Sep 2010 15:50:46 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Cuma rathkii, synoniem van Diastylis rathkei. Fig. 1 Een volledig individu, gezien van opzij en met opgeheven staart, vertoont drie paar poten, de twee paar abdominale aanhangsels, de twee paar achterste kaakpoten en de twee paar antennen. Het tweede paar van kaakpoten bestaat uit twee terminale leden naar de grote antennen toe. Fig. 2 De carapax gezien van bovenaf: links herkent men de achterste antennen, rechts is het, het uiteinde van het tweede paar kaakpoten dat verschijnt. Fig. 3 Het terminale caudale uiteinde, dorsaal gezien zoals de carapax, toont de vorm en de verhoudingen van de twee laatste segmenten met de uropoden. Fig. 4 De verschillende aanhangsels in hun respectievelijke verhouding, gezien onder dezelfde vergroting, met uitzondering van de twee laatste, die veel minder vergroot zijn weergegeven, ze zouden teveel plaats hebben opgeëist. a. Bovenlip of voorlip en het uiteinde van het rostrum. b. Antennulen. c. Antennen. d. Mandibula’s, ‘protognathes’. e. Eerste paar maxilla’s, ‘deutognathes’. f. Tweede paar maxilla’s, ‘tritognathes’. g. Eerste paar kaakpoten of ‘tetragnathe’, nog gezien opdezelfde vergroting. h. Tweede paar kaakpoten, ‘pemptagnathe’. i. Derde paar kaakpoten, ‘hectognathe’. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33629&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33629 Fri, 17 Sep 2010 15:50:08 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Mysis chameleo, synoniem van Praunus flexuosus. (Al de objecten zijn eveneens gezien onder dezelfde vergroting.) Fig. 1 Een embryo op het punt om zijn eerste verandering te ondergaan. De antennen en antennulen zijn vrij. De definitieve staart is gevormd en laat zich zien onder de primitieve staart. Al de aanhangsels zijn min of meer duidelijk ontwikkeld. Men ziet aan de voorkant: de oogbol, vervolgens de antennulen en de antennen, de gnathothoracale aanhangsels, de abdominale aanhangsels en deze van het caudale segment die de waaier van de staart moeten vormen. Men bemerkt ook duidelijk de segmenten met welke de aanhangsels overeenkomen. Fig. 2 De aanhangsels van het lichaam, met de wijdvertakte pigmentvlek die men de basis van elk van hen bemerkt in jeugdig stadium. Naar achteren, bemerkt men het eerste segment van het abdomen. Vervolgens zien we: 1. De oogstelen of ‘podophthalmes’. 2, 3. De antennulen en antennen, die een verandering hebben ondergaan. 1’. De mandibula of ‘protognathe’ met zijn taster. 1”,2”. De twee paar kaken, dat wil zeggen de ‘deutognathe’ en de ‘tritognathe’. 1’”, 2’”. De twee paar kaakpoten, de ‘tetragnathe’ en de ‘pemptagnathe’. 1, 2, 3, 4, 5, 6. De zes paar poten of pereiopoden, en een achteraan, het eerste aanhangsel van het abdomen, de pereiopode.]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33628&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33628 Fri, 17 Sep 2010 15:49:26 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Mysis chameleo, synoniem van Praunus flexuosus. (Al de figuren zijn getekend onder een sterke vergroting en op dezelfde als in plaat 9.) Fig. 1 Embryo in zijn eerste ontwikkelingsfase met zijn voorlopig caudaal aanhangsel, de eerste aanhangsels van het cephalon en de huid waaruit later de thoracale en abdominale aanhangsels vertrekken. Het embryo is bevrijd van zijn eerste ‘vitellinus envelop’. Men ziet aan de voorkant de oogsteel of ‘podophthalme’, die nog niet los is, de antennulen en de primitieve antennen (primitief wil zeggen voor de periode van verandering en deling) evenals de mandibula’s die aan de onderkant of meer naar achteren tevoorschijn gaan komen Fig. 2 De antennulen, de antennen en de mandibula’s afzonderlijk gezien van de onderkant. Fig. 3 Het embryo in een verder stadium, vertoont dezelfde organen, maar men kan reeds de darmholte en spijsverteringsholte onderscheiden, en de verdikking van het cephalon is verminderd. De antennulen en de antennen vertonen onder hun primitief omhulsel een knobbeltje die wijst op het begin van de deling (biffurcatie) van deze organen. Dit omhulsel is voorlopig (tijdelijk) zoals de staart die het embryo draagt. Achter deze aanhangsels ziet men tien nieuwe opduiken van dezelfde oorsprong, maar met een verschillende bestemming in de loop van de ontwikkeling. De twee eerste die op de mandibula’s volgen, zijn de kaken, vervolgens komen twee voetkaken (pieds-mâchoires) en uiteindelijk zes paar, precies gelijkende die dezelfde rol spelen. Elk van deze aanhangsels is uniek op zijn moment van ontluiken, maar deelt zich later in twee of drie om de ‘exopode’ (exopodiet) en de ‘epipode’ (epipodiet) te vormen. De abdominale huid vertoont enkel nog uitsnijdingen. Fig. 4 Primitief, caudaal aanhangsel gezien van voren. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33627&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33627 Fri, 17 Sep 2010 15:47:51 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Mysis chameleo, synoniem van Praunus flexuosus. (Al de figuren zijn getekend onder een sterke vergroting.) Fig. 1 Embryo nog vervat in zijn eerste envelop en bij welke men de utriculus ziet te voorschijn komen waaruit het achterste gedeelte van het lichaam zal vertrekken. Men onderscheidt nog geen enkel ander orgaan. Fig. 2 Hetzelfde, in een verder stadium, schuin gezien. Fig. 3 en 4 Nog eens hetzelfde, maar het toont de caudale utriculus in een gevorderder stadium. Fig. 5 Het embryo gezien van voren om de mediane uitsnijding van de caudale utriculus, evenals de angels die hem begrenzen te tonen. Men onderscheidt nog niets anders. Fig. 6 Hetzelfde, verder ontwikkeld, gezien van dezelfde kant. Fig. 7 Embryo waarvan het caudale aanhangsel een zekere ontwikkeling heeft aangenomen. Men ziet de primitieve, gespleten staart en de dikte van de huid die de abdominale utriculus omgeeft. Fig. 8 Hetzelfde. De twee laatste embryo’s zijn bijna ter hoogte van hetzelfde ontwikkelingsstadium als deze die aangegeven is onder figuur 2 van de vorige plaat (plaat 8). ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33626&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33626 Fri, 17 Sep 2010 15:45:21 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Mysis chameleo, synoniem van Praunus flexuosus. Fig. 1 Een embryo in ontwikkeling uit de broedbuidel genomen om de uitsnijding aan de onderkant waaruit het caudale steeltje (pediculus): de eerste wijzing na het verschijnen van het blastoderm. Fig. 2 Een embryo die nog omgeven is met zijn vitelline membraan en waarvan het blastoderm het caudaal utriculus vormt. Fig. 3 Het vitelline membraan is afgevallen, het embryo is vrij, de utriculus is gegroeid, en het caudale aanhangsel vertoont langs de binnenkant vitelline bolletjes die van plaats veranderen. Fig. 4 De drie voorste aanhangsels zijn verschenen met de ‘podophthalme’. Het blastoderm verdikt aan de onderkant om de gnathothoracale aanhangsels te doen verschijnen. Het dubbele caudale filament is gevormd. Fig. 5 Hetzelfde, ietsje meer ontwikkeld. Fig. 6 Hetzelfde gezien van onderen, toont op die manier zijn embryonale staartvin. Fig. 7 Hetzelfde embryo, iets verder in ontwikkeling. De vitellus is voordien gespreid naar achteren, de oogsteel is duidelijk geworden. De antennen en antennulen, hoewel ze nog bescheiden zijn, hebben de totale ontwikkeling van die leeftijd verworven. De gnathothoracale aanhangsels verschijnen duidelijk, zodat men ze kan tellen. De abdominale aanhangsels of pleopoden zijn nog niet te zien. Fig. 8 Hetzelfde, schuin van onderen gezien. De oogsteel met pigment is verschenen. De segmenten van het abdomen vertonen zich en de uropoden zijn ontwikkeld. Het embryo maakt zich klaar om zijn eerste verandering te ondergaan. Fig. 9 Hetzelfde, dorsaal zicht met opgeheven caudaal aanhangsel. Men ziet reeds de vitellus, de galkanalen ‘coecums biliaires’ en het darmstelsel van elkaar gescheiden. Fig. 10 Hetzelfde gezien langs de zijkanten. Fig. 11 Het embryo maakt zich klaar voor de verandering (gedaanteverwisseling): de antennulen en de antennen vertonen een biffurcatie of delen in twee. De abdominale en caudale aanhangsels verschijnen uiteindelijk. Fig. 12 Het embryo maakt zich klaar voor de verandering (gedaanteverwisseling). Het embryo draagt nog zijn eerste staart en de oogstelen zijn volledig gevormd. Het spijsverteringskanaal laat zich zien samen met zijn ‘coecums’. En de pigmentvlekken verschijnen op de integumenten aan de basis van elk paar aanhangsels. Fig. 13 Het embryo die de gedaanteverwisseling zal ondergaan. De thoracale aanhangsels, de pereiopoden zijn vrij. Fig. 14 De embryo in een verder stadium. Het hart is gevormd en alle aanhangsels zijn duidelijk waarneembaar. Fig. 15 Het embryo in een nog verder stadium. Het staat bijna op het punt om vrij te leven. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33625&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33625 Fri, 17 Sep 2010 15:44:42 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Podopsis slabberi Van Ben., synoniem van Mesopodopsis slabberi. Fig. 1 Een vrouwtje, gezien onder een zwakke vergroting in profiel, geeft de broedbuidel en diverse aanhangsels op zijn plaats weer. Fig. 2 Het voorste gedeelte van het cephalothorax gezien van voren, met twee paar antennulen en antennen, evenals de ‘podophthalmes’ op hun plaats. De antennulen laten hun ‘coxo-, baso- en ischiocérithe’ zien. De ‘ischiocérithes’ worden beëindigd door de ‘procérithes’. Fig. 3 Een deel van de geïsoleerde, rechtse antennule vertoond vedervormige angels aan de top van de ‘ischiocérithe’. Fig. 4 Een antenne, eveneens een rechtse. Fig. 5 Achterste deel van het lichaam, gezien van voren onder dezelfde vergroting als bij figuur 2. Men ziet het laatste segment voor het telson, en de twee uropoden, waarvan de binnenste daar een otoliet vertoont aan de basis. Fig. 6 Hetzelfde segment gezien in profiel, een klein beetje meer vergroot, met de uropoden op hun plaats. Men ziet de otoliet duidelijker. Fig. 7 De otoliet, sterk uitvergroot, gezien in profiel in de binnenkant van de uropode. Fig. 8 Interne lamel of ‘procérithe’ van de antenne, gezien van voren, vertoont, aan het gewricht van de twee leden, een opake, afgeronde massa die waarschijnlijk het centrum is van de reukzin. Deze procérithe draagt zes angels aan een de ene rand, twintig aan de andere. Fig. 9 Een geïsoleerde gevederde stekel. Fig. 10 Peniaal aanhangsel. Fig. 11 Eerste pleopode van het mannetje. Fig. 12 Tweede pleopode van het mannetje. Fig. 13 Derde pleopode van het mannetje. Fig. 14 Vierde pleopode van het mannetje. Fig. 15 Vijfde pleopode van het mannetje. Fig. 16 Het abdominaal gedeelte van het mannetje, gezien in profiel, om de penis, de pleopoden en de basis van de uropoden te tonen. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33624&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33624 Fri, 17 Sep 2010 15:42:03 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Fig. 1-3, Mysis sancta, synoniem van Gastrosaccus sanctus. Fig. 4-12, Mysis ferruginea. Fig. 1 Het voorste deel van de carapax van een Mysis sancta, synoniem van Gastrosaccus sanctus geeft het rostum, de antennulen, de antennen en de ‘podophthalmes’ oogstelen weer. Deze figuren zijn allemaal gezien onder een lichte vergroting. Fig. 2 Abdominale zone van hetzelfde dier, scheef gezien, geeft de vijf paar pleopoden weer in hun respectievelijke positie. Fig. 3 Het telson gezien van voren en de twee uropoden aan de kant met hun angels en stekels. Fig. 4 De voorste helft van het lichaam van een vrouwelijke Mysis ferruginea , toont vooral de ‘epipodieten’ die de broedbuidel vormen, twee paar pleopoden bedekken de gevederde angels, de podophthalmes en de antennen, evenals de maag met galkanalen ‘coecums’ en het darmstelsel. De zo karakteriserende, ijzerachtige pigmentvlekken van deze soort zijn op zijn plaats afgebeeld. Deze figuur is lichtjes vergroot zoals de volgende. Fig. 5 Antennules van een mannetje. Fig. 6 Pleopode van het vierde segment, eveneens van een mannetje. Fig. 7 Het laatste lid van dezelfde, geïsoleerde pleopode, gezien onder een sterkere vergroting. Fig. 8 Het telson met een uropode, een beetje meer uitgespreid op de ene dan op de andere figuur. Fig. 9 Een geïsoleerd eitje van een Mysis ferruginea met heldere blaasjes in het centrum. Fig. 10 Het verschijnen van het blastoderm. Fig. 11 Een embryo van de Mysis ferruginea, gezien van de dorsale zijde. Fig. 12 Een embryo van de Mysis ferruginea, gezien van opzij, een beetje meer ontwikkeld: men ziet eerst de oogkas, de antennulen en de antennen, evenals het ontstaan van segmenten van de thorax en abdomen. Men kan reeds het darmkanaal onderscheiden in zijn volledige lengte. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33623&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33623 Fri, 17 Sep 2010 15:40:52 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Mysis chameleo, synoniem van Praunus flexuosus. Fig. 1 De thorax van de mannelijke Mysis met het volledige geslachtsstelsel, beroofd van de voorste aanhangsels. Men ziet daar de maag met haar chitineus stelsel, pylorische plooien, galkanalen ‘coecums’ en een groot deel van het darmstelsel. Achter de pylorische ‘coecums’, en onmiddellijk boven de darm, bemerkt men het volledig mannelijk geslachtsstelsel: de testis, gevormd door meerdere kapsels, de zaadleider, een reservoir en de penisontruimen de spermatozoïden. Deze penis is helemaal doordrenkt van een pigment, zoals de carapax en andere delen van het integument. De twee eerste segmenten van het abdomen met de eerste pleopode zijn eveneens voorgesteld met een deel van de laatste pereiopode. Fig. 2 Hetzelfde deel van het lichaam van een wijfje, gezien van de andere kant. Boven het darmstelsel en achter de maag, ziet men het vrouwelijk geslachtsstelsel vol met eitjes in ontwikkeling en die zich onderscheiden door hun volume. Deze eitjes zitten opeengepakt in hun omhulsel/schede zoals in de eizak ‘l’ovisac’ bij de Lernaea ‘Lernéens’. Onderaan naar achteren, ziet men de broedbuidel gevormd door de lamellen van de twee laatste paren poten. De basis van de laatste pereiopode is eveneens voorgesteld. Fig. 3 Een van de lamellen van de broedbuidel geïsoleerd om te tonen hoe de eitjes zijn ondergebracht in de binnenkant ervan. Deze lamel is verbonden langs boven aan het basilaire lid van de poot, dus op de ‘coxopodiet’. Fig. 4 Spermatozoïden vrij geloosd. Ze vormen een V met een sterk been en een ander dun been: men spreekt van ‘Trichocephalus’. Fig. 5 Geïsoleerde galkanalen ‘coecums’ en darm. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33622&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33622 Fri, 17 Sep 2010 15:39:44 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Mysis chameleo, synoniem van Praunus flexuosus. (Deze plaat geeft de achterste aanhangsels van het lichaam voor, vanaf de thorax tot de staart) Fig. 1 De twee laatste paren thoracopoden of pereiopoden met hun ‘exopoden’, gezien van beneden. Fig. 2 Het eerste paar aanhangsels van het abdomen of pleopoden. Fig. 3 Het tweede paar aanhangsels van het abdomen of pleopoden. Fig. 4 Het derde paar aanhangsels van het abdomen of pleopoden. Fig. 5 Het vierde paar pleopoden bij de mannetjes. Het laatste lid zou moeten recht zijn. Het is krom. Men ziet bovenaan een geïsoleerde gevederd uitsteeksel. Fig. 6 en 7 Het laatste lid van de vierde pleopode van mannetjes gezien vanuit twee verschillende kanten, op een vergroting van 300, om de schikking van de spiraalsgewijs geplaatste angels die de poot bedekken te tonen. Fig. 8 De vijfde of laatste paar pleopoden. Fig. 9 Het laatste caudale segment of telson, gezien van voren op een vergroting van 80. Fig. 10 Uropode die deel uitmaakt van het caudale segment, dat een otoliet of gehoorsteentje herbergt. Fig. 11 Uitwendig aanhangsel van hetzelfde segment. Fig. 12 De twee laatste segmenten vormen de staart samen met de uropoden, gezien op de plaats van het begin van hun vorming. Het telson b, gezien van voren op figuur 9, is hier in profiel weergegeven. a. Caudaal segment b. Telson c. Uropoden. Het segment, zoals het telson, draagt pigmentvlekken. Fig. 13 Een geïsoleerde otoliet. Fig. 14 Een vrije extremiteit van een ‘exopode’ met gevederde angels, met een vergroting van 300. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33621&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33621 Fri, 17 Sep 2010 15:38:38 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Mysis chameleo, synoniem van Praunus flexuosus. (Deze plaat toont de verschillende soorten aanhangsels van het voorste lichaamsgedeelte. Dezelfde letters verwijzen steeds naar dezelfde organen) a. ‘Podophthalme’ b. Antennule c. Antenne d. Bovenlip e. Mandibula’s of ‘protognathes’ f. Eerste paar maxilla’s of ‘deutognathes’ g. Tweede paar maxilla’s of ‘tritognathes’ h. Eerste paar van maxillipoden, kaakpoten of ‘tetragnathes’ i. Gnathopoden Fig. 1. Het voorste deel van de cephalothorax, van bovenaan gezien, toont de eerste paren van aanhangsels in hun respectievelijke verhouding, namelijk de ‘podophthalmes’, de antennules en de antennes. Fig. 2 De monddelen vanaf de bovenlip, de lip en de mandibels zijn een beetje uitgespreid om de verhouding tussen hen en de naburige stukken te tonen. De tanden van de mandibels zijn naar voren gericht, in plaats van dwars gericht te zijn. De twee paar eerste en tweede maxilla’s met de twee paar maxillipoden of ‘tetragnathes’ en gnathopoden, zijn in hun respectievelijke positie, met al hun verbanden. Fig. 3 Al de aanhangsels die aan de mond grenzen, gezien in hun respectievelijke positie, maar volledig geïsoleerd. Vooraan ziet men de antennules gevolgd door de antennes, vervolgens de bovenlip, dan de mandibels met hun tasters, daarna vervolgens het eerste paar maxilla’s met een uniek gekarteld stuk bovenaan, het tweede paar maxilla’s waarin men, behalve aan de steel, aanhangsel met gevederde filamenten vaststelt. Het eerste paar poten sluit door een soort van lip de mond naar boven en draagt een echt aanhangsel met filamenten zoals alle andere poten. Ten slotte nog een ander paar die lijkt op de voorgaande en waarna de zes andere paar echte poten zich komen te plaatsen. Fig. 4 De tanden van de mandibula’s of ‘protognathes’, gezien onder een vergroting van 300. Fig. 5 Geïsoleerd spits van een ‘tigelle’, stengel met vederige stekels of ‘exognathe’. Fig. 6 Tanddoorn van ‘tritognathe’ of tweede maxilla Fig. 7 Tanddoorn van het eerste paar van maxillipoden of ‘tetragnathes’ Fig. 8 en 9 Andere vormen van stekels van monddelen. Fig. 10 Kwast van de sterk vergrote bovenlip. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33620&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33620 Fri, 17 Sep 2010 15:37:34 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Mysis chameleo, synoniem van Praunus flexuosus. Fig. 1 Vrouwelijke Mysis, een beetje schuin gezien aan de dorsale zijde, om te wijzen op de diverse aanhangsels van het abdomen in hun respectievelijke ligging. Men onderscheidt naar voor toe: a. De twee oogsteeltjes of de ‘podopthalmes’ b. De antennules c. De antennes d. Cephalothorax e. Het hart f. Acht paar zweepharen, waarvan de twee voorste op het cephalothorax liggen g. Vijf segmenten van het abdomen h. Het caudale segment i. Het telson k. De vijf pleopoden l. de twee laatste aanhangsels of uropoden die samen met het telson de staart vormen m. Maag n. Darmen o. Pigmentvlekken met vertakkingen op de mediane lijn. Fig. 2 De helft van een geopende maag van een Mysis chameleo, synoniem van Praunus flexuosus, toont een speciaal stelsel voor het kauwproces. Fig. 3 Infusiediertjes of infusoria en planten van verschillende soorten hebben de carapax van sommige Mysis gekozen als woonplaats en bedekken deze volledig. Het zijn vooral de Podosphenia die domineren met de Vorticella. Fig. 4 Een Podopsis slaberi, gezien in profiel om de organen van de bloedsomloop weer te geven in de verschillende delen van het lichaam. a. Het hart b. Voorste slagader of oogslagader c. Laterale slagader d. Abdominale slagader e. Maag f. Darmen Fig. 5 Drie geïsoleerde stekels die tot de maag behoren. ]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33619&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=841&pic=33619 Fri, 17 Sep 2010 15:36:36 +0000 Van Beneden, Pierre-Joseph Beelden per auteur

Mysis vulgaris, synoniem van Neomysis integer (Dezelfde letters verwijzen steeds naar dezelfde organen in de eerste vier figuren) Fig 1. Het voorste deel van het lichaam van een mannetje, gezien onder een lichte vergroting langs de dorsale zijde, vertoond: volledige oogbollen, of de ‘podophthalmes’, en het basilair gedeelte van de antennules en de antennes, heel de carapax als ook het eerste segment van het abdomen. Het skelet bestaande uit integumenten is voldoende doorzichtig om de voornaamste inwendige organen te zien doorheen de scheidingswanden evenals de bloedsomloop. Men ziet voorwaarts van de carapax het rostrum; een beetje meer naar achteren, de maag en darmen, die een gele kleur hebben, nog een beetje meer naar achteren, ook op de mediane lijn, het hart, de hoofdslagaders en de zijaders. a. De carapax b. Zijn rostrum d. ‘Podophthalme’ (oogsteel) e. Antennules of inwendige antennen f. De ‘tigella’, ‘procérithe’, buitenste g. De binnenste ‘tigella’ h. Specifiek lamel bij mannetje i. Lamel van de antenne k. Zijn ‘procérithe’ l. Maag m. Darmen n. Hart met envelop o. Achterste aortastam p. Voorste aortastam q. Laterale aortastam overeenkomstig met de branchiale slagader (op de plaat per vergissing met g aangeduid) r. Stam die het bloed in de thorax en het abdomen leidt s. De grote sinus die het bloed naar het hart leidt t. Opening van het laterale hartoor u. Opening van het achterste hartoor w. Dubbele stroom in de antennules x. Dubbele stroom in de ‘podophthalme’ Fig. 2 Het achterste gedeelte van de carapax gezien in profiel, boven de maag ligt er een centrifugale stroom in de aorta, onder de aorta een lacunaire centripetale stroom. Men ziet tegelijkertijd het binnenkomst en het verlaten van bloed in de ‘podophthalme’. Deze twee stromen kruisen elkaar bij hun binnenkomst in dit aanhangsel. Fig. 3 De buitenste rand van het cephalothorax en de eerste segmenten van het abdomen, ook gezien vanuit profiel, om de schikking van de darm aan te tonen, die bedekt is door de dalende aorta en de interstitiële aderloop. Fig. 4 Het achterste gedeelte van het abdomen, nog gezien op dezelfde vergroting in profiel, zoals de twee voorgaande figuren, om in het bijzondere het einde van de dalende aorta, de inferieure, superieure en laterale interstitiële stromen te tonen, evenals de anus die begint op het telson. Fig. 5 Het vrije uiteinde van de antennulaire plaat, om de schikking van de gevederde angels over de lengte en het puntige uiteinde te tonen. Fig. 6 Einde van de caudale plaat of telson, om de laterale uit elkaar geplaatste tanden en de terminale tanden, waarvan er twee van dezelfde grootte in de hoeken en twee andere, kleinere in het midden vastzitten, weer te geven Fig. 7 Mannelijk aanhangsel of pleopode van het vierde segment van het abdomen, gezien op dezelfde vergroting als de twee voorgaande figuren, met een gedeelte van de gevederde angels die de kant bezetten. Fig. 8 Volledig vrouwelijk geslachtsstelsel: in het midden onderscheidt men het ovarium of eierstok, langs de kant de uterussen vol met eitjes en hun oviducten, een pigmentvertakking bedekt heel het midden van het stelsel. Fig. 9 Het middelste deel van hetzelfde vrouwelijk geslachtsstelsel, gezien met een sterkere vergroting. De kiemblaasjes zijn nog op hun plaats op de mediane lijn in het ovarium of eierstok. De eitjes langs de kant zijn geheel gevormd. Enkel het midden van de uterus die diende voorgesteld te worden, is weergegeven. Het is per vergissing dat de omlijning het tegenovergestelde aangeeft. Fig. 10 Twee geïsoleerde kiemblaasjes. Fig. 11 De vetblaasjes en vitellinusblaasjes van de binnenkant van het eitje. Fig. 12 Het mannelijke geslachtsstelsel met twee zaadleiders, vol met rijpe spermatozoïden]]> http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=33582&from=rss http://www.vliz.be/wetenschatten/beeldbank.php?album=872&pic=33582 Thu, 16 Sep 2010 09:16:39 +0000 Kreeften, krabben en garnalen Beelden per thema Fauna en flora van de zee

Marien onderzoek. Sorteren van de garnalen en onderzoek van Nika edulis Risso, synoniem van Processa edulisRisso. ]]>