Aanlandingen van griet tijdens de vooroorlogse periode (vóór 1940) schommelden tussen 150 en 395 ton. Deze platvis, die wel eens verward wordt met tarbot, werd toen vooral in de vismijn van Oostende vermarkt. Na een sterke terugval tijdens het decennium 1950-1960 (tot 25-50 ton per jaar) kende zowel de aanvoer als de marktprijs in de jaren '80-'90 een toename tot een situatie vergelijkbaar met die van vóór 1940. Vanaf 1990 werd ook de aanvoer in vreemde havens belangrijker. Griet werd vooral opgevist uit het 'Engels Kanaal', en de 'Noordzee (zuid)' en 'Noordzee (midden-west)'.
